خدافظی

من از اونام که وقتی هیچی خوب پیش نمیره محو میشم شاید کاره درستی نباشه ولی وقتی واقعا حالم بد باشه دوست ندارم کسی متوجه بشه

الانم همینه راستش کسی که دوسش دارم مشخصه که دوسم نداره من همیشه پشتش دراومدم ازش حمایت کردم الان همین کارو میکنم ولی اون همیشه دوستاش و آدمای اطرافشو ترجیح داده به من سعی میکنم بی توجهیش برام مهم نباشه و چند وقتی فقط برم شاید هردومون به این نتیجه برسیم زندگیمون بدون همدیگه بهتره :))

فک کنم طبیعیه چون من کسی بودم که اول گفتم دوسش دارم و همینطور انتخاب دوم هم بودم فک کنم چون اونی که خودش میخواست ردش کرد پذیرفت که با من باشه شاید کارما زد به کمرمو گیر یکی مثل خوده قدیمیم افتادم

بهرحال اگه قسمت نبودو ما از هم دور شدیم فک نمیکنم دیگه چیزی از دنیا بخوام تلاشمو میکنم این چند وقت از حرف زدن و دیدنش خودداری کنم اینطوری بهتره شاید من آدم درست کردنش نیستم ولی اون خراب کرده دیگه خودش باید درستش کنه نه؟

چرا زندگی هیچوقت برای من درست پیش نمیره اگه کسی اطلاع داره بگه امشب کجارو میزنن برم بخوابم اونجا

فک کنم