میدونی ؟ از تیتر خودت بفهم که این فقط یدونه از ده ها دغدغه ی ما کساییه که توی هنری استعداد داریم که توی کشورمون ممنوعه و هیچ درآمدی نداریم .
من امشب اولین کار رسمیم رو منتشر کردم . بعد از سالهای سال که فقط توی خونه تمرین میکردم و مینوشتم و میخوندم . ولی نه حمایتی وجود داره که دیده بشی نه برای پخش موزیک کسی کاری میکنه نه ....
من که اول مسیرم ، ولی چطور میشه که جوونای ما اگه رپ نداشته باشن واسه گوش دادن ، بخشی از روح و روانشون ارضا نمیشه و خواننده ی دیگه ای توی سبک دیگه حرف دلشون رو نمیزنه ، نمیتونن باهاش اصلا همزاد پنداری داشته باشن ، ولی دوزار حاضر نیستن به یه رپر که داره وقت میزاره ، هنر میزاره ، استعدادشو قوی میکنه ، تمرین میکنه ، روی صداش روی نوشته هاش ، روی لباساش و همه چیش ، وقت میزاره ، بدن .
من به جای اینکه با خیال راحت بتونم بشینم و برای یه ایده ی خوب تمرکز کنم ، فکر کنم ، مطالعه کنم و یه موزیک با کیفیت دیگه حاضر کنم
باید دغدغه م این باشه که خب حالا کم کم پول جمع کنم تا بتونم برم استودیو و کارمو ضبط کنم !
حتی من الان نمیدونم توی سایت ویرگول متن من منتشر میشه یا نه ! خواستم عمق سانسورو بدونین .
امیدوارم دیوار بین ما و مردم برداشته شه . بهمون بها داده بشه بهمون فضا بدن .
چون این حق طبیعیمونه .
پوووف