برخلاف آنچه برای رستوران ها دیده شده است، در یک کافه، بستنی می تواند یک لحظه مصرف باشد و کل تجربه غذا را پوشش دهد. با توجه به تنوع الزاماً از بستنی فروشی، محصول باید از ترکیبات مختلف و یکپارچه با بقیه محصولات موجود در فروشگاه بهره مند شود.
برای کافهای که نمیخواهد «بستنی بار» باشد، بلکه بستنیهای خود تولید شده را به منوی خود وارد میکند، چندین گزینه وجود دارد.
استفاده از یک دستگاه نرم، به عنوان مثال، به جای یک فریزر دسته ای کلاسیک، می تواند برای تولید محصولاتی غیر از نرم های معمولی وانیلی یا شکلاتی استفاده شود، که اکنون معمولی فست فود است و بنابراین مشخصه خاصی ندارد.
با یک دستگاه نرم می توان هم بستنی را تولید کرد که معمولاً به آن بستنی «اسپرسو» می گویند زیرا «در حال حاضر» خامه می شود یا ماست یخ زده، مقوله ای متفاوت از قبلی و به ویژه برای مصرف کننده جذاب است.
ماشینهای نرم میتوانند به صورت آزاد یا کانتر، با یک یا دو طعم و جاذبه یا پمپ باشند.
به طور معمول، در تأسیساتی مانند کافه، یک دستگاه شمارنده توصیه می شود که برای یک دستگاه دو طعم، حدود یک متر اشغال جلویی دارد بر عکس فریز صندوقی.
تفاوت بین یک دستگاه پمپاژ و یک ماشین گرانشی در سیستم بارگیری سیلندر انجماد است، جایی که در مورد پمپ، هوا همزمان با مخلوطی که قرار است منجمد شود وارد می شود. ناگفته نماند که محصول به دست آمده در نتیجه هوای بیشتر، برای همان حجم، و وزن کمتری نسبت به چیزی که با دستگاه گرانش به دست می آید، دارد. در مورد میله، برای به حداقل رساندن زمان نگهداری و تمیز کردن، یک ماشین گرانشی ساده (و ارزان تر) ممکن است کافی باشد.
دستگاه ها با ولتاژ 220 ولت کار می کنند و مصرف نه چندان زیاد دارند. از آنجایی که هوا خنک می شوند، به فضای آزاد در مجاورت نیاز دارند و هوای گرم را در حین کار ایجاد می کنند، اما جدای از آن، به راحتی قرار می گیرند.
مناسب ترین محصولات برای این دستگاه ها، محصولات نیمه آماده یا آماده بستنی هستند. این مخلوط های پودری یا مایع در شیر یا آب رقیق می شوند و در مخزن بالای دستگاه ریخته می شوند و می توانند تا 3 روز در آنجا باقی بمانند. آب، شیر و احتمالاً محصولات تازه مانند میوه یا خامه معمولاً برای بار عرضه می شود، بنابراین هیچ عارضه ای در سمت خرید وجود ندارد. با استخراج آهسته بستنی، سینی های "کترینگ" را می توان با طعم های مختلف پر کرد که سپس می توان آن را در یک ویترین مخصوص با چند طعم (2 یا 4) یا در فریزر نگهداری کرد. با این سیستم، دستگاه را می توان در حالت بارگذاری نگه داشت، به عنوان مثال، با طعم روز و یک ماست یخ زده (ماست یخ زده).
دسته دوم با بستنی معمولی متفاوت است زیرا بر پایه شیر و ماست است. یک مخلوط پودر پایه با مایعات رقیق می شود و به همان روشی که برای بستنی اکسپرس استفاده می شود، کار می کند، اما با توجه به ساختار متفاوت محصولات، نمی توان وان را پر کرد.
سرمایه گذاری در مورد یک ماشین نرم نسبتاً محدود است، در حالی که فضای پیشخوان اشغال شده می تواند مشکل ساز باشد، اگر از قبل در نظر گرفته نشود، اغلب بسیار در دسترس نیست.
اگر می خواهید بستنی را در وان تولید کنید، یک دستگاه پیشخوان، که شاید در آشپزخانه پشتی بار قرار می گیرد، مانند یک رستوران، می تواند سرمایه گذاری ایده آلی باشد. مطمئناً کارایی بیشتری نسبت به دستگاه نرم برای تهیه بستنی در وان دارد و قیمت تجهیزات نیز کم و بیش معادل است.
سپس فروش بستنی (چند طعم اما با کیفیت بالا) را می توان با استفاده از ویترین های مینی پیشخوان که حاوی 2 یا 4 وان 3 یا 4 کیلوگرمی است یا با نگهداری بستنی در فریزر با همان اقدامات احتیاطی انجام داد. در رستوران.
با این حال، از آنجایی که هیچ بستنی در نمایش وجود ندارد، اثر فروش فوری از بین می رود، که به ویژه در یک بار مهم است. بستنی را میتوان در یک فنجان، بهعنوان پرکننده نانهای شیرین یا کروسانها یا به سادگی روی یک فنجان مخروطی یا یک فنجان سرو کرد. تهیه آفوگاتوهای الکلی یا غیر الکلی، سرد یا گرم (تخم مرغ، شکلات، قهوه...) مطمئناً یک سیستم فروش متمایز برای این مؤسسه است.
همچنین در مورد بار، بستنی را می توان با سرمایه گذاری نسبتاً محدود از نظر اقتصادی، زمان بسیار محدود برای اختصاص به آماده سازی و طیف نسبتاً گسترده ای از پیشنهادات معرفی کرد. مصرف آب و برق (در این مورد فقط برق) زیاد نیست و نگهداری/تمیز کردن نیاز به عملیات ساده دو هفتهای دارد. تنها مشکلی که معمولاً نوار با آن مواجه می شود، فضای اختصاص داده شده به دستگاه نرم یا سنتی و هر ویترین کوچکی است. بازار دست دوم ماشینهای نرم کاملاً گسترده است، مطمئناً بسیار بیشتر از فریزرهای دستهای کوچک، و پیدا کردن یک ماشین دست دوم خوب دشوار نیست. در صورتی که انتخاب بر روی تولید بستنی اکسپرس یا ماست یخ زده باشد. در مورد نوار، یافتن هم افزایی بین بستنی و سایر مراجع ضروری است. بهعنوان مثال، کروسانهای بستنی، کاربرد محصولی هستند که بارها اغلب باید آن را دور بریزند (کروسان) که میتواند یک کانال فروش جدید (و نه فقط برای صبحگاه) پیدا کند.
یک جایگزین جالب برای کسبوکاری مانند بار، که بسیاری از فروشهای «غیر استاندارد» خود را بر اساس خریدهای فوری انجام میدهد، کابینتهای جدید نمایشگر هستند که چند سال پیش در بازار معرفی شدند. اینها فریزرهای دسته ای کوچکی هستند که در یک پیشخوان قرار می گیرند و توسط یک گنبد پلکسی گلاس محافظت می شوند که به شما امکان می دهد بستنی را داخل آن ببینید. پس از رسیدن به دمای مطلوب، این فریزرهای دسته ای، پدل های بچینگ را متوقف می کنند و دمای بستنی را ثابت نگه می دارند. هنگامی که دمای آن به زیر دمای معمولی سرو میرسد، فریزر دستهای دوباره راهاندازی میشود و به سرعت بستنی را به بهترین دما میرساند. بدیهی است که با باز بودن گنبد، فریزر دسته ای به دلایل ایمنی نمی تواند راه اندازی شود.
این "خامه های دسته ای" معمولاً 2 یا 4 زنگ دارند و می توان آنها را به صورت گروهی ترکیب کرد. مزیت اصلی این فناوری مطمئناً داشتن فریزر دسته ای و ویترین در یک بلوک است و مصرف کننده با دیدن اینکه محصولی که قرار است مصرف کند تقریباً جلوی چشمانش تهیه شده است، مجذوب خود می شود. کیفیت بستنی به دست آمده خوب است، زیرا برخلاف کاهش ثابت دمای بستنی در ویترین، محصول همیشه تازه خامه می شود.
مشکلات این جایگزین می تواند فضا و هزینه باشد که این نوع ماشین ها را چندان مقرون به صرفه نمی کند و از این رو پیشرفت کند آن در بازار است. محصولات ایده آل، که در هر صورت طعم کمی دارند و با فرآیند سرد تهیه می شوند، بدیهی است که محصولات با دوز بالا از قبل طعم دار شده اند. این محصولات پودری یا مایع در قفسه های مناسب تهیه و در یخچال نگهداری می شوند تا هر طعمی که ممکن است مورد نیاز باشد به آن اضافه شود تا همیشه بستنی در بهترین شرایط به مشتری ارائه شود.
برای نتیجه گیری، تولید بستنی خود در یک بار یا رستوران را می توان سرمایه گذاری دانست که چندین هدف را دنبال می کند و تأثیر زیادی بر سرمایه گذاری های کسب و کار ندارد. همچنین از نظر مصرف آب و برق، اگر در چارچوب یک محصول «همراه» به مراجع اصلی باقی بماند، مشکل خاصی ایجاد نمیشود. فضا هم در آشپزخانه و هم روی پیشخوان اغلب ظالمانه است، اما یک سازماندهی مجدد حداقلی فضاها می تواند به خوبی بر این جنبه غلبه کند. از آنجایی که استفاده از تجهیزات چندان فشرده نیست، حتی خرید تجهیزات مستعمل و تعمیرات اساسی می تواند منجر به کاهش چشمگیر سرمایه گذاری و در نتیجه بازگشت سریع آن شود.