ای یار دیر آشنای غایب
ای دوست
چه خیال کردی !
گفتی می آیی و چند صباحی می گویی و می شنوی می روی
اتفاقی نخواهد افتاد
هر چیزی تاریخ مصرفی دارد و فراموش میشود
اما نمی دانستی که ما نسلی هستیم که دویست صفحه کتاب را در دو روز می خواندیم و حفظ میکردیم برای امتحان
آری ما امتحان پس داده ایم
حافظه ما خوب حفظ میکند بخصوص آشنایی را هم صحبتی را دوستی ها راعاشقی را
و تو خیال کردی رد پاهایت و نشان دست هایت با گرمای تابستان از روی برف زمستانی
آب میشود
پاک میشود
فراموش میشود
و تمام
چایت را با که می نوشی قبا بهر که میپوشی
چوآب چشمه کوهسار به پای چه میجوشی
ای یار دیر آشنای من
تو آمدی ، هستی و خواهی ماند تا ...
همیشه
تو که کتاب خوان بودی ! مگر نه
چطور نمی دانستی پرواز پروانه ای درآن سوی جنگل های آمازون آغاز طوفانی می شود در این سوی کره زمین
سونامی در سواحل شرق آسیا ، مالزی ، تایلند
یا شاید در کوههای کشمیرهند و پاکستان سیلابی ویرانگر
و یا شاید
شاید هم در رشته کوههای زاگرس
در جنگلهای بلوط کهور بنه
تند بادی می شود
که آرامش شکوفهای سپید بادام وحشی را که یادگار روزهای دل انگیز فصل عاشقی بود را بر هم بزند .
و شمیم خوش ایام دوستی را هر بار با یاد نقش تاج گلی از شکوفه های بادام وحشی نقش بسته بر سینه سخره ای که سالیان سال سینه ستبر دارد در مسیر عاشقان تا امانت داری کند
را پراکنده میکند .
سینه ای که پر از راز است
رازی که محتاب میداند یار دیر آشنا ....