براى كسى كه هميشه نوشته است،ننوشتن عين عذاب است ، انگار روزه ى اجبارى هستى يا انگار مجبورى حرف نزنى وقتي كه كلى حرف براى گفتن دارى يا اينكه مجبورى چشمهايت را ببندى وقتي مشتاق ديدنى وقتى نبايد گوش كنى وقتى مى شنوى ،همه ى اينها را با درد جمع كني مى شود وضعيت من.