ویرگول
ورودثبت نام
ف..ر..
ف..ر..من؟؟ خودم نمیدونم کی ام...
ف..ر..
ف..ر..
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

یادت که نرفته!

*بسم الله الرحمن الرحیم*

هلال های دور چشمانم، به یادشان می آوری؟

میگفتی آنقدر گریه کرده ام که دیگر خشک شده،

تو گفتی یا ن

ه؟

معلوم است که گفتی، ماموران در رژه ای منظم ایستاده برفراز چشمانت را چونان همیشه در این موقعیت ها، هولشان میدادی بالاتر

و میگفتی: دیگر چشمه های زیر آن دو ماه خشک شده اند، مگر نفت زیر چشمانت پنهان کرده ای دختر؟

به خدا که خشک نشده بود، اگر بدانی بعد از آن

روز چقدر چون ابر بهاری ریخته ام، و غریده ام و ریخته م، شاید نور چشمانت کم شده بود که ندیدی سیاهیش برای ته کشیدن چشمه و رنگ خاک که نه، برای قایم کردن نفت‌های غرب آسیا هم نیست، این سیاهی ابرهای باران زایی بود که در نبود تو پروریدم

و نیستی که ببینی از هق هق های شبانه ام چه تیرگی شان عمیق شده و کل دنیایم را گرفته ند

نیستی که ببینی صف درخت های به قول تو بالای دو مرواریدم، چطور آبیاری شده

نیستی که یادآوری کنم میتوانم به اندازه خلیج فارس زیر چشمانم اشک پنهان کنم

زبانم لال، این نیستی ها که می‌گویم چیست، مگر می شود که آنکه برای خدا خونش ریخته شود، بمیرد؟

هستی اما من صدایت را نمیشنوم

هستی اما من پیراهن راه راهت را دیگر صبح های زود اتو نمیکنم

تا دم در نمی دوم تا چایی ت را بدهم

ظهر ها دیگر ساعت ۴ منتظر نمی مانم که برگردی، نه

من دیگر کل روز را منتظرم

برگردی و چشمانم را با کلام لطیفت نوازش کنی

برگردی مروارید ها را با گوشه شال حریری که تازه برایم خریده بودی پاک کنی و بر آن از باغ درونت گل بوسه ای بنشانی

برگردی و نور بتابانی تا ماهت باشم خورشید درخشان من

دیگر از سوختن غذا ناراحت نمی شوم

از وقت هایی که یکهو حواسم پرت می شود و جای خداحافظی سلام می گویم خجالتم نمی گیرد

شب ها تک به تک نمی نشینم تا شکست هایم قبل پیروزی هایم را توی سر خودم بزنم

فقط صوت قرآنت را به روحم تزریق میکنم و میانه ش می گریم،

و چه ترکیبی، نامه ی عشق، و صدای معشوق فدا شده در راه معشوق حقیقی و اشک

گوش میکنم و می گریم

شاید که قلبم چونان همیشه با این ترکیب آرام شود

شاید که من و این ساقی که هر بار دست به دست هم میدهیم و بنیان غم را بر می اندازیم، باز بر لشکر هموم طاقت فرسا بتازیم و پیروز شویم

آری، عزیزتر از رگ های کنار قلبم

شاید که روی خاطراتت نَمی بنشیند و مرا هم با خودت ببری

پ.ن: متنی که نوشتم هدیه کوچکی بود به همسران شهدا که تا ابد مدیونشون هستیم؛ جسارت بنده رو ببخشید

تو زیبای

خلیج فارس
۰
۰
ف..ر..
ف..ر..
من؟؟ خودم نمیدونم کی ام...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید