ویرگول
ورودثبت نام
سعید پاکدل
سعید پاکدل
سعید پاکدل
سعید پاکدل
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

من به آموزش هیچ اعتقادی ندارم!!!

روزی که با جانشین رئیس امور اداری سازمان در خصوص فعالیت­ها و اقدامات واحد آموزش صحبت کرده بودم و واکنشی که به این موضوع داشتند را فراموش نمی­کنم.

آن روز، خلاصه­ای از اقدامات و فعالیت­های واحد آموزش در خصوص راه­اندازی کلاس درس و کتابخانه و گزارش برگزاری دوره­های آموزشی آنلاین در یکی از مناطق عملیاتی زیرمجموعه شرکت اصلی را در قالب فایل پاورپوینت، از طریق سیستم جامع شرکت، برای ایشان ارسال کردم و درخواست نمودم گزارش مزبور را پس از بررسی و اعلام نظر، به مدیران ارشد سازمان نیز ارجاع دهند. پاسخ ایشان این بود که رئیس امور اداری و روسای بالاتر، این­قدر درگیر مسایل و مشکلات جاری پرسنلی هستند که زمانی برای بررسی این قبیل گزارش­ها ندارند و وقتی که با توضیحات و اصرار بنده مواجه شدند، بدون ذرّه­ای تأمل اظهار داشتند که اعتقادی به آموزش نداشته و در نتیجه، ضرورتی برای بررسی گزارش­هایی از این دست نمی­بینند. این حرف از طرف فردی گفته می­شد که بیش از ۱۵ سال در این سمت بوده، در دوره­های آموزشی متعددی شرکت کرده و مستقیماً در جریان فعالیت­های واحد آموزش و تحولات ایجاد شده در این واحد طی چند سال گذشته بودند. واکنش بنده به پاسخ ایشان این بود که دلیل شما برای این ادعا چیست؟ مگر نه اینکه در سازمان­های امروزی و حتی در لوای صحبت­های مسئولین ارشد سازمان، آموزش به عنوان مهمترین رکن و موتور محرکه پیشرفت و توسعه سازمان محسوب می­شود؟ آیا برای توجیه دلایل پیشرفت و توسعه سازمان، دلیلی قانع کننده تر از آموزش وجود دارد؟ آیا بازخورهای مثبت کارکنان و روسای دوایر دلیلی محکم بر اثربخش بودن اقدامات و فعالیت­های واحد آموزش نیست؟ آیا جز این است که حتی آینده دختر کوچولوی شما که به تازگی وارد مدرسه شده است، تمام و کمال به آموزش­هایی بستگی دارد که از طریق شما، خانواده، سیستم آموزشی و جامعه به او انتقال داده می­شود؟

در حین مکالمه­ای که با ایشان داشتم، متذکر شدم که اگر حداقل در سال گذشته رابطه نزدیک­تری با واحد آموزش داشتید، قطعاً چنین دیدگاه تندی را نسبت به آموزش بیان نمی کردید. از طرف دیگر، چنین نظراتی نسبت به تلاش­های مجموعه­ای از کارکنان در یک بخش از سازمان، نتیجه­ای جز مخدوش شدن روحیه و انگیزه تمایل به کار در کارکنان آن بخش و پایمال شدن زحمات آنان در پی نخواهد داشت. لازم به ذکر است، زمانی که حلقه ارتباطی بین کارکنان با مسئولین مربوطه ضعیف و ضعیف­تر می شود، تهیه و ارائه گزارش عملکردهای مکرر و مستمر، به عنوان ابزار اصلی متولیان آموزش منابع انسانی برای نمایش و ارائه دستاوردهای خود در سازمان، تبدیل می شود که اگر آن هم با بی­توجهی مسئولین مربوطه مواجه گردد، دیگر انگیزه­ای برای کار باقی نمی­ماند. در نهایت، ایشان عذرخواهی کرده و گفتند که کمی زود قضاوت کرده­اند و مقرر شد در جلسه­ای خصوصی، این موضوع را دقیق­تر بررسی کنیم. به دنبال بررسی راهکارهای جلوگیری از بروز چنین نگرش­هایی در بین مسئولین سازمان نسبت به واحد آموزش بودم که به موارد زیر رسیدم:

1- تقویت و استمرار ارتباط و تعامل نزدیک بین مسئولین و تصمیم­گیرندگان سازمان با متولیان آموزش منابع انسانی

2- طراحی و پیاده­سازی مکانیزم­های مؤثر اخذ بازخور از واحدهای دریافت کننده خدمات آموزشی در سازمان به منظور استخراج نظرات و پیشنهادهای سازنده این واحدها در خصوص برنامه­های آموزشی و کمیت و کیفیت آنها

3- تحریک و تقویت تمایل و انگیزه مسئولین و تصمیم­گیرندگان سازمان نسبت به موضوع آموزش با درگیر کردن مستقیم آنها در تدوین و طراحی برنامه های آموزشی

4- اتخاذ نگرش سرمایه­ای به جای نگرش هزینه­ای به موضوع آموزش نیروی انسانی (پر واضح است که در بسیاری از سازمان­ها، به محض وقوع رخدادها و بحران­هایی که ضرورت کاهش هزینه را اجتناب­ناپذیر می­کنند، اولین حوزه­ای که دستخوش این­گونه تغییرات می­شود، واحد آموزش منابع انسانی است ولذا، باید همواره این نگرش تقویت شود که یکی از راهکارهای اصلی برون­رفت از بحران­ها، تقویت آموزش است و نه حذف یا کاهش آن).

5- تهیه گزارش­های مدون (سه­ماهه، شش­ماهه و سالانه) توسط متولیان آموزش منابع انسانی جهت ارائه و انعکاس مداوم اقدامات، برنامه­ها و فعالیت­های آموزشی به مسئولین و تصمیم­گیرندگان سازمان

6- تقویت همسویی درونی (ارتباط بین واحد آموزش با واحدهای زیرمجموعه سیستم مدیریت منابع انسانی) و همسویی بیرونی (ارتباط بین واحد آموزش منابع انسانی با سایر واحدهای سازمانی خارج از سیستم مدیریت منابع انسانی) با هدف ایجاد بنیان­های قوی آموزشی در سازمان

7- تغییر و کنار گذاردن رویه­های سنتی و مرسوم آموزش منابع انسانی و توجه به روش­ها و روندهای نوین اجرا و برگزاری برنامه­های آموزشی در سازمان

8- به­روزرسانی مداوم سطح دانش، بینش و نگرش متولیان آموزش منابع انسانی از طریق حضور در همایش­ها، سمینارها و کنفرانس­های مربوطه و دوره­های آموزشی تخصصی اثربخش

9- اتصال و ارتباط کامل سیستم انتصاب و ارتقای کارکنان با سیستم آموزش و بهسازی منابع انسانی (علی­رغم اینکه در قوانین و مقررات مربوط به انتصاب و ارتقای کارکنان به نحو صریحی بر گذراندن دوره­های آموزشی مربوط به سمت­های سازمانی توسط افراد مشمول تأکید گردیده است، بعضاً این موارد آشکارا نقض گردیده و با یک تماس تلفنی یا یک توصیه­نامه، موضوع حل شده و بدون توجه به الزامات آموزشی یک سمت، فردی حایز آن می گردد. در بهترین حالت ممکن است فقط به گذراندن چند دوره آموزشی در یک زمان محدود بسنده شود بدون آنکه تأثیرگذاری آموزشی چندانی داشته باشد).

10- انتخاب و بکارگیری ابزارهای ارزشیابی اثربخشی آموزشی کارآمد به منظور پایش دقیق آموزش­های ارائه شده در سازمان

11- جلب مشارکت مسئولین دوایر و واحدهای سازمانی در امر برنامه­ریزی آموزشی

12- تأمین امکانات و تجهیزات آموزشی به­روز و هماهنگ با روندهای نوین آموزشی

13- پایش و بهره­برداری از تجارب موفق آموزشی سازمان­های دیگر به منظور الگوبرداری از آنان

14- حضور مستمر متولیان آموزشی در بین کارکنان و اخذ نظرات و پیشنهادت سازنده آنان در راستای رفع نقاط ضعف و بهبود قوت­ها

باید پذیرفت که آموزش، تنها راه درمان مسایل و مشکلات سازمانی نیست و در بهترین حالت، سازمان را در مسیر درست قرار می دهد کما اینکه اگر با دیدگاهی کلان به این حوزه نگریسته شود، قطعاً شاهد تغییرات بنیادی در سازمان با محوریت آموزش و بهسازی منابع انسانی خواهیم بود.

سعید پاکدل

کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی و مسئول آموزش منابع انسانی

۰
۰
سعید پاکدل
سعید پاکدل
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید