سلام . الان که دارم مینویسم زیر یه پتو گرم و نرم روی مبل خوابیدم و اول بگم که من یه دخترم و باید دغدغه ام کاشت ناخن یا حتی انتخاب یه لباس شیک برای مراسمی که قراره برم باشه . اما الان فکر مهم تری دارم . راستش هی میپرسم چخبره ؟ داریم چیکار میکنیم ؟ حرف زدن از گرونی دیگ یه چیز کلیشه ای شده . یه سریال تکراری و البته غیر قابل تحمل از اونایی که تلویزیون رو خاموش میکنی و ترجیح میدی به صفحه سیاه نگاه کنی . دو دسته ادمیم. اول دسته ای که ازدواج کردن و فکرشون اینه برای بچشون چیکار کنن و دوم دسته ای که ازدواج نکردن و فکرشون اینه چطور میتونن یه یخچال ساده 250 میلیونی بگیرن تا بتونن در آینده با همسرشون ازش استفاده کنن . یا حتی یه لباس شویی 200 میلیونی ولی در نهایت حقوقی که میگیرن برای سیر کردن شکمشون هم غیر منطقیه . البته دسته سومی هم هستن که جزو مظلوم ها نیستن و اونا همون پولدار هایی هستن که میتونن توی مبل فروشی اول دستشون رو با اعتماد به نفس کامل روی بهترین جنس بزارن و بدون هیچ اخم و تخفیفی فقط یه کارت تقدیم فروشنده کنن . این دسته که اصلا جدان . ولی سوالم اینه قرارع چیکار کنیم ؟