قبل خوابم هست ، اول صبح ،نور پشت پنجره که بوی نزدیک شدن تابستان میدهد ، مانند قاتلی از جهنم منتظر قربانی اش است . معطل فصل بهار که در حال رفتن ،فرش قرمز ورودش را پهن کند ، که عذابی سه ماهه را دوباره آغاز کند ، این نور بوی گرمای عذاب آور و رطوبت میدهد، رطوبتی ک در تابستان شمال با روزی ده دفعه حمام کردن هم روی پوست احساس میشود .در حالی که روی پوست چیزی دیده نمی شود ، اما مانند استخری از لجن ،کثیفی را روی پوست به یاد میآورد ، انگار که سه ماه محکومیم به تحمل یک جهنم تخفیف داده شده .
همیشه آرزو می کردم وقتی تابستان از راه میرسد، پاییز همان اول از راه برسد و نوبت تابستان را برباید ، این دزدی اگر اتفاق بی افتد میتواند مشروع ترین خلافی باشد که اتفاق افتاده ، این یعنی نجات انسان از طبیعت در برابر طبیعت .
تابستان همراه با رطوبت و گرما میتواند غیر قابل تحمل باشد ،گویی که نزدیک شدن خورشید به سطح زمین را با پوست و اعصاب ظریف در آن که سراسر بدنت کشیده شده را چند ده برابر حس می کنی و نفس شراره های اتشینش را که مانند زمزمه ای روح خراش که دارد نزدیک میشود میشنوی ، و از خود میپرسی آیا این عذاب هیچوقت تمام خواهد شد ؟
رطوبت و فعال شدن مکانیزم عرق کردن هم مانند بنزینی است که با برخورد نور خورشید بر سطح پوست ,مانند کاتالیزوری برای بیشتر زندانی شدن و رنج کشیدن از گرما عمل می کند .همیشه وقتی بیرون از خانه هستی و هوا بارانی باشد با چتر میتوانی تا حدی از خیسی و نم بارون فرار کنی ، اما راه فراری از گرما نیست ،وقتی در اوج گرما بیرون هستی ،کسی انگار با ذره بین نور را به سمت تو هدایت می کند , و تنها پناه تو رفتن به سایه است که ان گرمای لعنتی پشت در خانه ی سایه وار ، که تو در آن پناه گرفتی ،مانند شعبه ی کوچکی از خورشید در نزدیکی تو به عذاب دادنت ادامه میدهد .