میخوام چیزایی که درباره فرمول یک ورزش مورد علاقه Retrouvaiile ، میدونم رو بنویسم.
اسم سری مسابقات شون گرند پری هس. تو سه روزه.
روز اول تمرین و تست زمین.
روز دوم تعیین جایگاه.
روز سوم مسابقه اصلی.
راننده ها، آدمای عادی نیستن.
کلاه کاسکت که میگذارن حدود ۶ کیلو گرمه در پیچ ها و ترمز ها نیرویی چندبرابر وزن به راننده ها وارد میشه.
ممکنه گردنشون بعضی جاها حدود ۳۰ کیلو گرم وزن رو بخواد تحمل کنه.
غیر از اون باید با نیروی خیلی زیادی پدال و ترمز هارو فشار بدن گاهی پیش از ۱۰۰ کیلو گرم.
در حین بازی ضربان قلب راننده ها بین ۱۷۰ تا ۱۹۰ هس و این وضعیت رو باید ۱ و نیم تا ۲ ساعت تحمل کنن .
دمای داخل کابین گاهی ممکنه به ۵۰ تا ۶۰ درجه برسه.
و راننده ها ممکنه دو تا سه کیلو توی هر بازی کم کنن.
...
ولی خب تماشاش به اندازه کافی به من حال نمیده مثل هر ورزشی باید تجربه اش کنی.
ولی خب نگاه کردم اینکه چجوری سبقت میگیرن یا چجوری یه اشتباه کوچولو تعادل ماشین از دست میره و تصادف میکنن.
باحاله.
تصمیم گیری ها اینکه مثلا برن لاستیکشون رو عوض کنن و تعمیر بشن حیاتی ان.
کلا مثل هر ورزش دیگه ای باید یکم از مغزت هم کار بکشی.
سطح پایین تر مسابقات کارتینگ هس که باز هم با ماشین هایی هست که به سطح زمین نزدیک آن اما اسمشون کارت هس.
تو ایران هم میشه اینو امتحان کرد.
حتی یه تیم دانشجویی از دانشگاه فردوسی داریم که تو مسابقات فرمولا شرکت میکنن.
و خلاصه برای اینکه راننده فرمول یک بشی باید بدن خیلی فوق العاده داشته باشی که بتونه اون وزن رو تحمل کنه و واکنش های سریعی هم داشته باشی و باهوش هم باشی.
این پایین هم یه چیزی هس ک پاک نمیشه.💗
غیر از اون
