
چندماهِ پیش حسین در بیمارستانِ تهران بستری بود که روزی گفتند چندی از جانبازانِ عزیزِ ۸ سال دفاع مقدس میخواهند به ملاقات آقا حسین بیایند..
خود را برای ورود مهمانانِ عزیزمان آمده کرده بودیم و خیلی ذوق و شوق داشتیم، که قرار است کسانی را ببینیم که زندگیشان تقریبا مثلِ خودمان است..قرار است چیزهایی را از آنها یاد بگیریم
و..
چندین آقای نورانی و جانباز وارد شدند، همه محاسنشان سفید شده بود و لبخند های قشنگی بر لب داشتند..
جمعشان و صحبت هایشان برای منِ ده هشتادی خیلی جالب بود.. انگار داشتم یکی از فیلم های دفاع مقدس را نگاه میکردم..
وقتی هم دیگر را با لقب هایشان که در جبهه برای هم گذاشته بودند صدا میزدند کلی کیف میکردم.. ماجراهای شنیدنی و جالبی داشتند.. یکی در عملیات والفجر بود آن یکی در فکه،یکی بیسیمچی و آن یکی آر پی چی زن و یکی دیگر تخریب چی، لحظه ای صدای خنده هایمان قطع نمیشد!
یکی از آنها از هر دو چشم نابینا بود! یکی دستشِ راستش را از دست داده بود یکی در بدنش صد ها ترکش بود و..
جانباز علی فریدون[علیرضا فریدون نژاد] دو دستش را همانند حسین تقدیمِ حضرت عباس کرده بود و یک چشمش هم نابینا شده بود..
جانباز جلال روغنی[سید جلال روغنی نیری]هم دو دستش و یک پایش را از دست داده بود و دو چشمش نابینا شده بود..
با رزمندگانِ زیادی ملاقات داشتم یا جانبازانی را دیده بودم که ترکش در بدن داشتند،همانند خاله ام که در نوزادی در گیلانِ غرب ترکش به چشمش اصابت کرده بود،یا یکی از اقوام که ریهی شان شیمیایی شده بود و..
ولی تا آن موقع جانبازی را ندیده بودم که دست یا پایش را از دست داده باشد..سوال های زیادی در ذهن داشتیم که زندگی یک جانباز چگونه است؟ مخصوصا جانبازی که دست و پایش را از دست داده باشد..
در آن یک جلسه دیدار چیزهای زیادی از آن بزرگواران یاد گرفتیم و کلی انرژی و امید به رگ هایمان تزریق شد..
•
عمو جلال یا سید جلال روغنی،زمانی که جانباز شده بود نوجوانی مجرد بیش نبود،بعد از حدود چندسال در خانهی آنها را میزنند،خانواده ای داخل میشوند جهتِ امرخیر و دخترشان را به عقد این جانبازِ عزیز و مهربان در میآورند..
قبل از مجروحیت ایشان دیپلم بوده اند، بعد مدتی آقا سید درسشان را تا مدرک فوق لیسانسِ مدیریت اجرایی در دانشگاه تهران،دانشکده علوم سیاسی ادامه میدهند،لازم به ذکر است آقا سید شاگرد اول دانشکده بوده.. ایشان صاحبِ چندین فرزند شدند..
یا آن جانبازی که از دو چشم نابینا شده بود هم بعد از مجروحیت درسش را تا دکترا ادامه میدهد و حتی صاحبِ شغلی مهم نیز هستند..
•
هرگاه که در روزمرگی ها به مشکلی برمیخوریم و کمی انرژیمان را از دست میدهیم به یاد آن عزیزان میافتیم.. ما اولِ راه هستیم و آنها این مسیرِ دراز را رفته بودند و از تجربه هایشان با لبخند برایمان میگویند.
•
خواهران و برادرانِ من میخواستم بگویم هیچ وقت امیدتان را در هیچ شرایطی از دست ندهید،که آدمی را به امید زنده است،و صبر داشته باشید همانگونه که خداوند فرمودند:
وَاصبر عَلی ما اَصابَکَ🍃💚
(و در برابرِ مشکلاتی که به تو میرسد،
صبر کن)سورهی لقمان_آیهی ۱۷
#آقای_لانچر
#مرورِ_خاطرات
•
امید داشته باش!!🙂⭐️
لینک منبع رو تو کامنت مینویسم. کانال بیت الرقیه در ایتا.
Link : بیت الـرقـیـه"