من بارها توی دهن نهنگ افتادم و نجاتم دادی، بارها ته چاه افتادم و بیرونم آوردی، بارها افتادم وسط آتیش و بهم سرد کردی، بارها برام دریا رو شکافتی، بارها سوار کشتیم کردی.
اما من هنوزم مثل بار اول میترسم گهوارهی بچهم رو محکم هل بدم. تو برای بار هزارم میگی "ما گرفتیم انچه را انداختی. دست حق را دیدی و نشناختی؟" من برای بار هزارم نشناختم.
برای بار هزارم با ترس و لرز هل میدم.
بیتابی میکنم، کمصبری میکنم، میگم چرا من؟ اما ته دلم منتظرم وقتی دارم دنبال آتیش میگردم تو دوباره مبعوثم کنی.