رسم‌زندگی...

زندگی‌رسم‌ناخوشایندیست،

برای‌سروسامان‌دادن به خیلی‌چیزا،باید‌بری‌پول‌جم‌کنی،

اما وقتی‌پول‌جم‌کردی‌واومدی،

دیگه‌چیزی‌برا‌ سروسامان‌دادن‌نمی‌بینی...

واین‌نهایت‌بیچارگیست...

___________________

وقتی‌هزاران‌حرف‌نگفته‌داری‌وعقده‌گلویت‌را‌می‌فشارد،

وقتی‌طلای‌وجودت‌کشف‌نمی‌شود،

وقتی‌خودت‌را‌در‌اوج‌پرواز‌کردن‌می‌بینی، ولی‌بالهایت ‌شکسته‌اند،

وقتی‌میتونی‌پیامبر‌رسالتی‌بزرگ‌باشی،‌ولی‌در‌غار بی‌مهریها‌وبی‌توجهی‌ها،فنامی‌شوی، تا‌انتخاب‌نشی، وقتی‌برای‌لحظه‌ای‌کوتاه‌‌احساس‌می‌کنی‌به‌همه‌چیز ‌می‌رسی،

و وقتی‌همه‌ی‌رشته‌های‌امیدت‌پاره‌میشه...،

به‌کجا‌باید‌پناه‌برد؟!!!...

______________

این‌سئوالیست که‌می‌ترسم‌همچنان‌برام‌بی‌جواب بمونه،...

و‌منو‌کابوس‌وار‌در‌خودش‌غرق‌کنه...!!!

"م.آهنگر"