
" به نام خدا "
نام رمان: باور شیرین
نام نویسنده: یلدا حیدری
با اشک به ارسلان و دختری که تو بغلش بود نگاه میکردم، همیشه سعی میکردم اینجوری نشه تا قصهام اینجوری تموم نشه. داستان هر کسی تو یک نقطه از زندگیاش شروع میشه برای من از مامانم، مامان بزرگم حتی برمیگشت به مامان مامان بزرگم!
اون اولین عشقمون هست که میخوایم مثل داستانها از روز اول پیداش کنیم، اون اولین عشقی هست که خیلی مطمئنیم به پای هم باهاش پیر میشیم، اون عشق اوله، بیشترین چیزی که زنهای خانواده من ازش میترسن بعضی موقعها وقتی هیچ امیدی نمیمونه، وقتی مثل من فکر میکنید تا آخر عمر بدبخت میشید باید مسیر زندگیتون رو خودتون معین کنید، اما نمیتونید بدونید که این راه شمارو کجا میبره!
ماشین رو روشن کردم و گاز دادم دیگه از ارسلان نااُمید شده بودم میخوام اون و معشوقهاش رو زیر ماشینم لِه کنم با سرعت داشتم به سمت آنها میرفتم که ...!
شش ساعت قبل"
با نگین(بهترین دوستم) تلفتی صحبت میکردم
- نگین امروز روز بزرگیه!
با خوشحالی گفت: چیه نکنه ارسلان داره به کشورش برمیگرده؟!
نگین از ارسلان خوشش نمیاد فکر میکنه داره ازم سوء استفاده میکنم در حالی که اینطوری نیست و من رو خیلی دوست داره!
-ستارهات با ارسلان آشتی کنه دیگه
- چرا به نظرت؟
واقعا نمیدونم چطور باید بهش بفهمونم که ارسلان من رو خیلی دوست داره.
-من باورش دارم، دوستش دارم؛ اون هم من رو دوست داره با خوشحالی که تو صدام موج میزد گفتم: تو هم خوشحال شو دیگه دارم میگم روز بزرگیه!
-خواهر من، میدونم روز بزرگیه، اما تو دوباره فکر کن باشه؟
نگاهی به کیک که در کیک پز بود کردم طعمش شکلاتی بود، طعمی که من و ارسلان عاشقش بودیم.
- باشه، میدونم برای خودم میگی برای اینکه خوشحال باشم در یخچال رو باز کردم و چند تا گوجه برداشتم در حالی که به سمت سینک ظرف شویی میرفتم ادامه دادم: اما من ذاتا" خوشحالم و امروز خوشحال تر هم میشم.
با کلافگی که از صداش موج میزد گفت: تو سه ساله منتظره یک روزی که خوشحال بشی.
شیر آب رو باز کردم و مشغول شستن گوجهها بودم که صدای ارسلان رو از حموم شنیدم
- یلدا... آب رو ببند.