می دونی برام بهونه می اورد و می گفت : ما به درد هم نمیخوریم
منم عین هو این فیلم ها گفتم : من تورو واسه دردم نمیخوام واسه عشق میخوام واسه زندگی
می گفت: نه الان اینو میگی دو روز دیگه که بریم سر خونه و زندگی شروع میشه:
گفتم : خب نمی ریم
می مونیم یه کنج این عالم می سازیم
اونی که می خوایم و خندید و بلند بلند گفت : نمیشه از قدیم وندیم همه می رن سر خونه و زندگی شون
گفتم : ببین من واسه کنار تو بودن
ویرون بودن و اوارگی رو هم دوست دارم
اصلا با تو اوارگی هم قشنگه
خندید و شروع کرد دلیل اوردن
من که اصلا نفهمیدم چی گفت فقط صداشو نگاه کردم
چشاشو پلکاشو لحن شیرین کلماتشو لحن چشاشو
وای نگم از از لحن نگاهش
ولی یکی انگار بلند بلند تو این مخ لعنتی ما میگفت :این محاله تو به ممکن شدنش فکر نکن
لعنت لعنت به این صدا به این کلمات به این چرندیات نه نمیشه اون بره نمیگذرونه دوری اش رو
باز همون صداهه گفت: این نیز بگذرد
و من یک گوشه با خیالت می نشینم و درباره ی نبودنت گپ می زنم که مارا جز خیالت فکری دگر نباشد
کاش ازخیالت که هست همیشه
موقعی که توی خیابون ام موقعی که چهرازی گوش میدم
موقعی که می رقصم موقعی که غذا می خورم هست
این خیال لعنتی هست هرلحظه
ولی به قول شاملوی جان مایوس نباش
من امیدم را در یاس یافتم
مهتابم را در شب عشقم را درسال
سال؟
کدوم سال؟ اصلا چقدر گذشته از نبودنت یک سال دوسال سه سال چهارسال..
نمیدونم از وقتی تقویم رو انداختم دور
میخوام چکار نبود تو یادم بیارم
اون رو که همه یادم میارن
همه جا همه کس هر لحظه هر وقت
دیگه تورو خدا نباشه تو برگه کاغذ نبودنت
فکر کنم جای تو کاغذ اب بشه از خجالت
شاملو
بهت غبطه میخورم
تو مهتابت رو یافتی در شب
چون یافتنی بود
من چی؟
مهتابم رویش از من دزدید
شاملو ی بی ایدا منم.