🎤 سختیهای بلوچهای سنی | صدای ما رو هم بشنوید...
سلام. من امیرحسین شیهکی هستم. یه نوجوان بلوچ، اهل زاهدان. این نوشته رو نه با خشم نوشتم، نه با نفرت، بلکه با درد... با واقعیاتی که خیلیا نمیدونن یا نمیخوان بدونن.
🚫 جدایی تو مدرسهها
تو خیلی از مدارس، کلاس بچههای بلوچ از بچههای فارس یا زابلی جداست. انگار ما یه گروه دیگهایم... تو بعضی از مدرسههای خاص اصلاً اجازه ثبتنام نمیدن. یا اگه بدن، با کلی بهانه و سختی.
📄 بیشناسنامهها
تو بعضی روستاهای مرزی، مردم هنوز شناسنامه ندارن. یعنی حتی تو سیستم رسمی کشور هم نیستن. انگار وجود ندارن.
🏢 تبعیض تو کار
توی شغلهای دولتی، مثل اداره آب، همیشه اولویت با فارسها یا زابلیهاست. خیلی وقتها با ما طوری حرف میزنن که انگار مقصر بودیم بلوچ به دنیا اومدیم.
بعضی وقتها انقدر تحقیر میشیم که آدم خجالت میکشه بگه بلوچم. تلخه، ولی واقعیته.
✊ ولی ما هنوز زندهایم، با افتخار...
با همه این حرفا، یه چیزی تو وجودمون زندهست... غرور. غیرت. فرهنگ.
👕 لباس محلیمون، پرچم ماست
اینجا، مردم هنوز لباسهای محلی خودشونو با افتخار میپوشن. چه دختر، چه پسر.
لباس محلی فقط یه تیکه پارچه نیست... یه پرچمه. پرچم غیرت، هویت، اصالت.
🧕 دخترای باعفت، پسرای باغیرت
دخترای بلوچ با یه دنیا عفت و وقار زندگی میکنن. چادر و روسری فقط پوشش نیست، بخشی از شخصیت و شرفشونه.
پسرای بلوچ؟
باغیرتترین مردمیان که میشه دید.
برای خانواده، قوم، سرزمین و مردمشون میجنگن، بدون سروصدا، ولی محکم.
🕌 نماز جمعههایی که میدرخشن
نماز جمعه تو شهرای ما، مخصوصاً تو زاهدان، با شکوه واقعی برگزار میشه.
هزاران نفر شرکت میکنن، خیابونها پر میشن از آدم.
تو مسجد مکی زاهدان، یکی از بزرگترین و پرجمعیتترین نماز جمعههای ایرانه برگزار میشه.
ایمان هنوز زندهست. اتحاد هنوز زندهست.
📢 این فقط یه مقاله نیست، یه صداست...
صدای من، صدای ما... که همیشه یا نادیده گرفته شدیم، یا سانسور شدیم.
ولی حالا خودمون میگیم. رک و راست. بدون اغراق. بدون مظلومنمایی.
ما سختی کشیدیم، ولی هنوزم ایستادهایم.
اگه خوندی، لطفاً پخش کن... بذار مردم صدای ما رو بشنون.
نه واسه ترحم، واسه آگاهی.
✍️ نوشته: امیرحسین شیهکی – یه نوجوان بلوچ، اهل زاهدان
🕊️ به امید روزی که هیچکس بهخاطر قومیت و مذهبش تحقیر نشه...