🌿 یادنامهٔ زندهیاد کلانتر باباخان نامداری 🌿
در منطقهٔ زیبای کلرات—سرزمینی که زادگاه یلمردان، تکسواران بیبدیل و کلانتران بزرگ ایل بوده است؛ دیاری که نهتنها به چشمههای زلال، رودخانههای روان، باغهای رنگارنگ و آبشارهای بلندقامت شهره است—خانهٔ باباخان نامداری قرار داشت؛ مردی که سرشت پاکش چون همان طبیعت، روشن و آرامبخش بود و بزرگی روحش، همچون قلههای آن سامان، استوار و بلند.
صدای جوشش آب و وزش نسیم، هنوز با خاطرات حضور او در آن دیار درهم میآمیزد.
از باباخان سخن میگوییم؛ مردی که نامش در تاریخ ایل با کدخدایی مدبرانه، مهماننوازی بیچشمداشت و دلاوریهای ماندگار گره خورده است. باباخانی که طاق جنگی بود و نظیرش به سختی یافت میشد؛ سخنور، دانا و سیاستورزی کارکشته که با کلام گرم و نگاه ژرفش دلها را به خود جذب میکرد.
کدخدایی خردمندانه و مردمداری کمنظیر
باباخان پیش از هر چیز، کدخدایی صبور، محبوب و دوراندیش بود. خانهاش پناه مردم و سخنش فصلالخطاب اختلافات بود؛ حضورش سایهٔ امن روزهای دشوار را بر جامعه میگسترانید.
با بینشی روشن و انصاف مثالزدنی، گره از کار مردم میگشود و حرمت و اعتماد، ستونهای جایگاه او بهشمار میرفت.
مهماننوازی بیدریغ و بزرگواری آشکار
سفرهٔ باباخان همواره گسترده بود؛ هیچ مهمانی از خانهاش بیاحترام و بیمهر بیرون نمیرفت.
سخاوت، مردانگی و نیکخویی در رفتار او جلوهای روشن داشت و نامش به عنوان میزبان بزرگمنش ایل همیشه درخشان مانده است.
رشادت و دلاوری بینظیر
در میدان نبرد، باباخان اژدرِ خروشانِ میدان بود؛ سپهداری نستوه که با دلی به صلابت کوه از سنگر عقب نمینشست. باباخان یعنی دلِ شیر ؛ باباخان یعنی صولتی سهمگین که حضورش جریان نبرد را دگرگون می ساخت.
روایت است که در روزهای سخت، هنگامی که میان طوایف عبدالوند و تیرهٔ محمدرحیمی درگیریای سنگین رخ داد—و عبدالوندها از نظر نفرات و کیفیت جنگافزارها برتری داشتند—مردان تیرهٔ محمدرحیمی چنان رشادت و استقامت نشان دادند که در تاریخ ایل کمنظیر و مایهٔ سربلندی شد. آنان با شمار اندک، شهامتی نشان دادند که نامشان را برای همیشه در صفحات تاریخ ایل جاودانه کرد.
در همان نبرد، باباخان چون فرماندهای دلیر در سنگر نشست؛ باران گلوله بر سرش فرو میریخت، اما قدمی پس ننهاد. آنچنان جنگید که پوکههای فشنگ کف سنگرش را پوشاند و نبرد، زیر سایهٔ شجاعت او و دیگر دلیران تیره محمدرحیمی ، فرو نشست.
یاد و نام همهٔ بزرگان و دلاوران تیرهٔ محمدرحیمی که در آن روزهای دشوار حضور داشتند و امروز در میان ما نیستند، با احترام گرامی داشته میشود.
چراغی ماندگار در تاریخ ایل
باباخان مردی بود که خِرد، سخاوت و شجاعت را در وجود خود جمع کرده بود؛ شخصیتی که نامش همچون چراغی روشن و ماندگار در تاریخ ایل میتابد و یادش برای همیشه در دلها زنده است.
نوشتار ؛ امیرحسین نامداری زاده
@ghalbiha
کانال رسمی طایفه غالبی حاجیوند