ویرگول
ورودثبت نام
امیرحسین نامداری زاده
امیرحسین نامداری زادهامیرحسین نامداری زاده دبیر مطالعات اجتماعی شهرستان الیگودرز
امیرحسین نامداری زاده
امیرحسین نامداری زاده
خواندن ۲ دقیقه·۶ ماه پیش

یادنامه زنده یاد کدخدا علیمراد رحیمی غالبی

🌿 یادنامه زنده‌یاد کدخدا علیمراد رحیمی غالبی_از تیره محترم شیرالی 🌿

زنده‌یاد علیمراد رحیمی، کدخدایی محبوب و صاحب‌نام ایل حاجیوند، شخصیتی بی‌نظیر و ستون استوار اعتماد و حرمت بود. احترام او نه بر زبان مردم، بلکه در عمق دل‌ها جای داشت.

او انسانی با روحی آراسته، دلِ پاک و صفات ناب اخلاقی بود. رفتار او در میان مردم چنان سرشار از تواضع، صداقت و وقار بود که هر کس چند لحظه‌ای در کنار او می‌نشست، احساس آرامش و امنیت می‌کرد. هیچ‌گاه سخن تلخ یا آزاردهنده‌ای از او شنیده نشد؛ گویی خداوند شیرینی گفتار را در وجودش نهاده بود. مهرورزی ناب، بخش بزرگی از هویت او بود.

زنده یاد کدخدا علیمراد رحیمی نه‌تنها بزرگ و حکیم ، بلکه کدخدایی دانا، کاردان و صاحب‌حرمت بود؛ مردی که مردم به او اعتماد داشتند، زیرا می‌دانستند در برابر اعتمادشان با عدالت و بزرگواری پاسخ می‌دهد. در مسائل ایل، با آرامش و خرد وارد می‌شد و هرگز اجازه نمی‌داد اختلافی در دل‌ها شعله‌ور شود. زبان او آشتی‌دهنده و تصمیم‌هایش چراغ راه مردم بود.

او از آن بزرگان کم‌نظیری بود که حرفش هم وزن و هم ارزش داشت. علیمراد کدخدایی نبود که تنها به نام شناخته شود؛ او به رفتار، خرد و عدالت کدخدا بود. در مجالس، سخنش شیرین، حضورش دلنشین و نگاهش آرام‌بخش بود؛ هیچ کس از او دل آزرده نمی‌شد، زیرا همیشه مرهم دل‌ها بود، نه عامل رنجش آنها.

در کوچ عشایری، او نه‌تنها از بهترین گله‌ها، رمه‌ها، اسب‌ها، زین ،تفنگ و تجهیزات برخوردار بود، بلکه روح زندگی کوچ‌نشینی را نیز در خود داشت. حضورش به کوچ عشایر صفا و شکوه می‌بخشید. با اینکه حمل اثاثیه و سختی راه طاقت‌فرسا بود، زنده یاد کدخدا علیمراد همیشه زندگی را با بهترین امکانات و زیباترین نظم اداره می‌کرد.

در برخورد با مردم چنان مهربان، صبور و گشاده‌رو بود که هر کسی بر در خانه‌اش می‌رسید، احساس می‌کرد بهترین دوست و عزیزترین مهمان اوست. مهمان‌نوازی او در میان ایل شهره بود. جایگاه گرمسیری او در چلون سالن کوه، جایی که زمستان ایل با آتش همیشه روشن چادرش معنا می‌گرفت، و جایگاه سردسیر و ییلاقش در مورخشک، سرزمین سبز و بلندبالایی که حضور او در بهار و تابستان رونق، امنیت و زنده‌دلی می‌بخشید، نمونه‌ای از بزرگی و مهربانی او بود. این دو جایگاه، صفحات زرین زندگی او را تشکیل می‌دهند و مردم سال ها از صفای چادرش ، گرمی برخوردش یاد می کنند.

پاک‌نیت و خیرخواه، مردی که خیرش به همه می‌رسید و در دادوستدها دستش پاک و نیتش نیک بود؛ هرگز کسی از معامله با او زیان نمی‌دید.

او رفت، اما نام نیک، صفای وجود، مردمی بودن و مهر بی‌دریغش در دل‌ها زنده است و خواهد ماند.

@ghalbiha

کانال رسمی طایفه غالبی حاجیوند

۴
۰
امیرحسین نامداری زاده
امیرحسین نامداری زاده
امیرحسین نامداری زاده دبیر مطالعات اجتماعی شهرستان الیگودرز
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید