ویرگول
ورودثبت نام
melica
melica
melica
melica
خواندن ۳ دقیقه·۱ ماه پیش

پیشرفت، هرچند کوچیک...

خب بذا کم کم بگم...

اول از همه اینکه 64 شدم، هنوز یکماه تا شروع ترم جدید وقت دارم... اشکال های مطالعم رو فهمیدم، نتایج کنکور اومد، رتبم از سال قبل که پرستاری آزاد زرند بودم 20000 تا بهتر شد، یعنی الان پرستاری دولتی کرمان محتمل برام، و پرستاری آزاد کرمان برام قطعی محسوب میشه....

دیشب که نتایج اومد خیلی زیاد ناراحت شدم، ولی الان فکر میکنم که باید واقع بین بود، من باگ های خیلی زیادی ما بین درس خوندنم داشتم امسال، باید واقع نگر بود، چیز های کوچیک حتی یه ترمیم ناخن تخریب گر نیست، ولی یه رابطه ای که ساعت ها وقت و انرژیت رو بگیره به شدت تخریبگر...

فکر کنم اینبار دیگه آدم شدم... میرم پرستاری آزادمو تو شهر خودم میخونم، راجب اون کلاس زبانه مطمئن نیستم که باید چکار کنم اما فعلا ازش کاملا بیرون نمیام، میذارم یکم زمان بگذره ببینم ماشین میخرم یا نه، حوصله دوباره کنکور دادن دارم کنار دانشگاه رفتن یا نه، من معدلم 18/60 شد، با وجود اینکه دقیقا وسط امتحانا فهمیدم که تومور دارم، توموری که بعد امتحانا غیب شد....

بیشتر از هرچیزی نیاز به اعتماد به نفس و احساس آزاد و رها بودن دارم....

بذا نکته های مثبتشو ببینم، توی خونه ی خودمونم دیگه، قرار نیست چمدون بببندم، هرموقع بخوام راحت دوش میگیرم، هر موقع بخوام تو خیابونای عادی میرم بیرون...

همه ی روند زندگی مطمئنم بهتر از اینی که هست میگذره...

فقط میمونه درس خوندن، پارسال یسری از درس هارو قوی کردم، امسال باید یسری دیگه رو قوی کنم...

چیزی که بهم ثابت شده من توی تلاطم بهتر عمل میکنم تا زمانی که راکد ام و فقط قراره یه کار رو انجام بدم...

بذا برای شروع اون کتاب زبان و جزوه ریاضی و کتاب تست ریاضی رو بذارم روی میز و کنار هم شروع به خوندنشون کنم...

اصلا من چه کنکور بدم چه کنکور ندم میخوام تست های ریاضی رو خوب یاد بگیرم، زمانی که نهایی رو 19/75 شدم یعنی عیب از درک ریاضی من نیست، عیب از کم تست زدن من... زبان هم اگه قرار شد انتخاب کنم و نرم اونجا بهتره که نگم چون درسشو نخوندم نرفتم، بذا بگم دوست نداشتم که برم....

زندگی اونقدرا هم بد نیست... فکر کنم چند وقت پیش گفتم هرکسی به اندازه تلاشش نتیجه میگیره، منم به اندازه تلاشم نتیجه گرفتم....

اون دختره سارا که بود داخل پانسیون قبلیم، معتاد بود و یجورایی بی خانمان بود... یبار بهم گفت تو به اندازه پرستاری هم تلاش نمیکنی چجوری توقع داری که پزشکی قبول شی؟! من تلاشمو بیشتر کردم ولی انگار بازم به اندازه پزشکی تلاشم زیاد نشد :)))

عجب قفلیه که سر راه زندگی من افتاده، و عجب احمقی ام من که قبول نمیکنم باید کنار بیام با این ماجرا که من پزشک نیستم...

خسته شدم... ولی خسته نشدم...

ناخنای حدیدمو خیلی دوست دارم، ترکیب شیری و فرنچ قهوه ای و کروم واقعا سر حالم آوارده...

با هر دکمه ای که از کیبورد فشار میدم از ناخنام لذت میبرم :)))

خدایا یعنی میشه یه ماشین به من بدی و گره از کارم باز کنی ؟

یعنی من خیلی زود خودمو تسکین میدم؟ کل حال بدم نصف روز بود؟ اعتماد به نفس کاذب دارم یا واقعیه؟

my dear melika take it easy...

بذا یه جمع بندی ساده کنم، شبی 20 تا تست ریاضی، از الان تا روزی که نتایج انتخاب رشته میاد؛ کتاب زبان که کلا 260 صفحه است رو تا صبح سه شنبه که وقت خریدم میخونم، الان که یه نگاه کردم دیدم اوکیه و میشه دوست داشتنی خوندش و فقط اولش اصطلاح جدید زیاد داشت...

خب قسمت بعدی میرسه به چیزایی که راجب اتاقم توی ذهنم هست ....

دوست دارم کنار هم بذارمشون که ذهنم آروم شه ...

از اتاق فعلیم که پر از شلوغیه واقعا داره حالم بهم میخوره ، اول با بیرون انداختن قفسه ها و درست کردن یه قفسه دیواری شروع میکنم، یه مدت بعد تختو عوض میکنم، یه مدت بعد تر میز آرایش رو، بعد این کوسن ها و میزشون رو و در نهایت قالی و رنگ اتاق رو....

__peace
__peace

خب من رفتم بخونم...

اعتماد نفسدوست داشتنی
۰
۰
melica
melica
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید