ماهی قرمز توی حوض کاشی چرخید. زیر سایهی درختچهی کنار حوض کز کرد و به آسمان نگاه کرد. توپ نورانی بزرگ، وسط ستارهها بود. صدایی شنید.
-تو ماهی؟
ماهی به اطرافش نگاه کرد. تنها بود. دوباره به آسمان نگاه کرد. صدا پرسید:
-تو ماهی؟
ماهی بالههایش را نگاه کرد و لبخند زد.
-بله.
صدا گفت:
-اوه خدایا! من از این دور هم صدات رو شنیدم. ماهی خندید. به خالهای سیاه کوچک بالههای نارنجی و قرمزش نگاه کرد. بالهها را تکان داد و گفت:
-خیلی تنها بودم.
ابر کوچکی جلو قرص ماه را گرفت. صدا سرفه کرد. ابر با نسیمی ملایم از جلو ماه دور شد. صدا گفت:
-پشت ابر نرو. نمیبینمت. همه جا تاریک میشه. ماهی خندید:
-ابر رو نسیم میاره. ابر مادر بارونه. وقتی بارون میاد، قطرههای ابر روی سطح حوض بالا و پایین میپرن. انگار که نمیخواستن بیان و دوست دارن پیش مامان ابری شون برگردن.
صدا دوباره سرفه کرد و گفت:
-کاش پیشم بودی. همیشه کنارم بودی. این همه نور رو از کجا آوردی؟
ماهی تعجب کرد. به بالهی راستش نگاه کرد. به بالهی چپش نگاه کرد. هیچکدام نورانی نبودند. کف حوض آرام به جلو خزید. شنا کرد و شنا کرد. انتهای حوض نشست. به بالای حوض کاشی نگاه کرد. دو تا پای لاغر سبز پر رنگ، از لبهی حوض آویزان بود. بین انگشتهاش پرهی نازک و سبز کمرنگی بود. ماهی به ماه درخشان توی آسمان نگاه کرد. قرص نورانی وسط ابرها بود. آرام بالهاش را به کف حوض فشار داد و به سطح آب آمد. نگاه قورباغهی لبهی حوض، به آسمان بود. ماهی آرام خواند.
-تو ماهی و من، ماهی این برکهی کاشی اندوه بزرگیست زمانیکه نباشی.
قورباغه نگاهش را از آسمان گرفت و سطح آب را نگاه کرد. ماهی بالهاش را بالا داد و به ماه اشاره کرد.
-آه از نفس پاک تو و چشم تو و ...
سپس چرخید و دور تا دور حوض را نشان داد. -حجرهی فیروزه تراشی...
بالههایش را محکم به سطح آب کوبید. قطرات درخشان آب به اطراف پخش شد. ماهی فریاد زد. -پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار فیروزه و الماس به آفاق بپاشی...
قورباغه سرفه کرد.
-من بیمارم...
ماهی بین موجهای ریز آب، دور خودش چرخید و بالهاش را به سمتش دراز کرد.
-هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم اندوه بزرگیست، چه باشی چه نباشی...
آب آرام گرفت. ماهی بالههایش را روی آب به هم نزدیک کرد. سرش را روی بالههایش گذاشت. نسیم آرام او را تکان داد. ماهی خواند.
-ای باد سبکبار... مرا بگذر و بگذار هشدار که آرامش ما را نخراشی...
قورباغه برایش دست زد.
-عمر من طولانی نیست.
ماهی سرش را بلند کرد ولبخند زد.
-هیچکس عمرش طولانی نیست.
قورباغه توی آب سُر خورد. ماهی به سمتش شنا کرد. قورباغه سرفه کرد.
-عمرم...
ماهی بالهاش را روی دهان قورباغه گذاشت.
-الان زنده باش. هیچکس از بقیهاش خبر نداره. قورباغه سکوت کرد. همراه ماهی شنا کرد و شنا کرد.
آرمینه آرمین ۲۰ شهریور.