بر خلاف گفته تمامی اساتید، معلمان، مدرسان، دوستان، آشنایان، رفیقان و حتی رقیبان که جملگی بر این باورند که من انسانی بسیار با استعداد و باهوش در درس، زبان، موسیقی و هنر و نوشتن هستم (که در هیچ کدام هم هیچ گلی، بر سر مبارک نگرفتم و از هیچ پله ای بالانرفته و قله ای را فتح نکردم)، امروز بعد از ده سال تازه کاشف به عمل آمده که مسیر اشتباهی را انتخاب کرده بودم.
این جمله اینطور معنی می شود که وقتی کاری را چندین سال پشت سرهم انجام میدهی و آن اتفاق خوب نمی افتد و همگان انگشت حیرت بر دهان نمی گذارند، ایراد از بی عرضگی، تنبلی، برنامه اشتباه و یا جمله تکراری تو همیشه همین طور رفتار می کنی و اینطوری هستی، نیست عزیز من! مشکل از خود راه و مسیری هست که تو انتخابش کردی و جفت پاهایت را توی یک کفش می کنی که اللا و للا باید از این مسیر نتیجه بگیرم. خب آدم حسابی! وقتی مسیرت اشتباه باشد، تو هر چقدر هم تلاش کنی نمی شود.
بعضی چیزها با اینکه به خودی خود هیچ مشکلی ندارند ولی وقتی پیش هم قرار می گیرند ترکیبی بسیار سمی ایجاد می کنند، درست مثل ترکیب خربزه و عسل. بماند حاصل ترکیب من و خواسته ام درست مثل جن و بسم الله بود.
وصف حال روز:
نفسی همره ماهم نفسی مست الهم
نفسی یوسف چاهم نفسی جمله گزندم
نفسی رهزن و غولم نفسی تند و ملولم
نفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم