ویرگول
ورودثبت نام
Hanita
Hanitaتمام روز غمگین است و کج خلقی میکند... و زمانی که با خود تنها میشود دستش را روی گلویش میگذارد و میگوید : اینجاست...رد نمی‌شود.
Hanita
Hanita
خواندن ۴ دقیقه·۴ ماه پیش

رمان جنون [Part7]

جــنــونــــ🎶🃏

#P7

هواپیما که تو خاک آمریکا نشست حس تنفر بهم دست داد...

اول گذاشتم بقیه پایین برن.

اونا که پایین رفتن کوله م رو روی شونه م انداختم و از پله های هواپیما پایین اومدم

نگاهم رو به اطراف سوق دادم

بارون میبارید و هوا ابری بود...بقولی آسمون بغض داشت.

انگار منطقه ی جنگلی بود

آسفالت بود ولی دور تا دورش میله ها و سیم های حفاظتی

و دورمون درخت و جنگل بود

همه محو اطراف بودن

ولی من فقط نگاهم رو به اطراف دقیق تر کردم و سه تا ون سیاه رنگ با محافظ ها توجه م رو جلب کرد

بعد چند ثانیه یکی از محافظ ها در رو باز کرد و در کمال تعجب مکس بیرون اومد

من و اون یه زمانی باهم آموزش دیده بودیم

کفش های چرم ورنی پوشیده بود

یه شلوار مشکی و پیراهن مشکی و یه گردنبند مخصوص

با همین نگاه ساده و ریز فهمیدم که اون گردنبند بهش شنود و ردیاب وصله و یه لنز پیشرفته از اونایی که تشخیصش خوراکمه تو چشماشه

این رو با توجه به برق بیشتری که یکی از چشمای قهوه ایش نسبت به دیگری میزد و یه نگاه دقیق فهمیدم

بهمون رسید

همه یه بچه ها هول شدن حتی نزدیک بود کله ملق بخورن.

مثل بچه های ابتدایی توی یه صف وایسادن

ولی من....

من دور از همه یه پام رو روی یه پای دیگه م انداخته بودم و سرم پایین بود جوری که لبه ی کلاه صورتم رو از جلو میپوشوند

نم نم بارون رو روی لباسام احساس می‌کردم

احساس کردم کسی جلوم ایستاد و بعد صدایی مردونه ی ای با لحجه ی آمریکایی آشنایی

-شایعات زیادی راجبع بهت شنیدم....حقیقتا انتظار نداشتم بهترین کارآگاه کل خاورمیانه یه زن باشه

یعد چند ثانیه مکث نرم سرم رو بالا گرفتم ولی تیز نگاهش کردم و با لحن خطرناک و سردی گفتم:

+وقتی شیر وارد بیشه میشه کسی نمیگه شیر نر اومد یا شیر ماده...فقط میگن

سرم رو کامل بلند کردم و محکم ادامه دادم:

+شیر اومد

چشماش رنگ تعجب گرفت...انگار انتظار چنین جوابی رو از من نداشت

ما همیشه دوست بودیم ولی در عین حال درحال رقابت

اون بود که پشت پا زد به دوستیمون و باورم نکرد

سرد چشمام رو دوختم توی چشماش و سرم رو کمی کج کردم

که مثل همیشه این تار موی فر مزاحم اومد تو صورتم.

کمی خیره نگاهم کرد

ولی بلاخره به خودش اومد و تک ابرویی بالا داد و نیشخندی زد

روبه بچه ها گفت:

-مکس هستم، مسئول رسیدگی به شما

یه خونه توی ورودی جنگل هست..اونجا میمونید اگر هم کاری داشتید میتونید برید شهر اگه از جاده ی اصلی بری حدودا چهل دقیقه فاصله داره درضمن خونه تکمیله و همه نوع وسیله ای داره

خوب منظورش رو از "همه نوع وسیله ای" گرفتم و دلم میخواست جوری بزنمش که تا عمر داره هوس زر زنی اضافه نکنه

چون یه مدت اینجا تمرین داشتم همه ی راه ها رو بلد بودم

شیوانی(snake) مرموز گفت:

+یعنی راه های دیگه ایم وجود داره؟

هوش خوبی داشت

مکس که انگار هنوز عادت بی حوصلگیش رو ترک نداده بودهمزمان که به سمت ماشین میرفت گفت:

-آره، سوار شید

همه سوار ون سمت راست شدن و الکس(sleep) موند بود.

بیخیال سمت اون ونی گه هیچکس داخلش نبود حرکت کردم.

که حس کردم یکی داره پشتم میاد

این چرا داره با من میاد؟

نشستیم توی ون مرموز نگاهی بهش انداختم...خیلی کم حرف بود

یکم از خیلی اون ور تر

توی فکر بود و یکی از دستاش رو گذاشته بود کنارش و اون یکی رو گذاشته بود زیر چونش پاهاش رو جا به جا کرد و یکم کنار زانوش رو به پشت زانوش برجسته شد

چشمام برق زد

باید زودتر می‌فهمیدم ولی هنوز دیر نشده

تغیر حالتی ندادم

باید قصدش رو می‌فهمیدم

کشتن من؟

جاسوسی واسه سازمان های دیگه؟

اجیر شده؟

آسیب به یکی دیگه؟

یا مکزیک؟

از همون اول متوجه شدم داخل چشماش لنزِ

و موهاشم به احتمال زیاد رنگه

از همین الان یکی شناسایی شد...بقیه شونم بعدا

من رسما ریدم تو هرچی سیستم امنیتی که این سازمان کوفتی داره.

آخ که چقدر خوب میشه واسه هزارمین بار پوزه ی تک به تکشون رو به خاک بمالم.

پوزخند محوی روی لب هام بود...

تا رسیدن به اون خونه حرفی نزدم

وقتی ماشین وایساد من اول رفتم پایین

همین که پایین اومدم رعد و برقی زد و بارون کمی شدید تر شد

وارد خونه شدیم

حیاط بزرگی داشت و گوشه ی حیاط یه در مشکی رنگ مات بود

ولی در ورودی تقریبا پنج تا پله ی گرد می‌خورد و می‌رسید به یه در تقریبا کوچیک

شاید با یه نگاه هرکسی فکر می‌کرد این یه در ساده است

ولی جز پیشرفته ترین در ها بود و کاملا مجهز بود

از بیرن نمای کرم رنگی داشت و دو طبقه بود

از در خونه که داخل رفتیم یه راهرو ی کوتاه ولی با عرض زیاد بود

سمت راست پذیرایی بود.

چند تا کاناپه ی طوسی رنگ روبه روی یه تلویزیون بزرگ.

یکی از دیوار های کنارش از جنس شیشه بود و حیاط سرسبز و بارونی رو نشون میداد

سمت چپ خونه پله های گرد از جنس شیشه بود که به طبقه ی بالا راه داشت و یکم کنار تر یه در بود که معلوم بود آشپزخونه ست

شونه ای بالا انداختم و از پله ها بالا رفتم.

عاشقانهجناییرازآلود
۳
۰
Hanita
Hanita
تمام روز غمگین است و کج خلقی میکند... و زمانی که با خود تنها میشود دستش را روی گلویش میگذارد و میگوید : اینجاست...رد نمی‌شود.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید