ویرگول
ورودثبت نام
Hanita
Hanitaتمام روز غمگین است و کج خلقی میکند... و زمانی که با خود تنها میشود دستش را روی گلویش میگذارد و میگوید : اینجاست...رد نمی‌شود.
Hanita
Hanita
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

رمان جنون [Part3]

جــنــونــــ🎶🃏

#P3

~لــیــلــی

☆موقعیت: اتاق جلسات سازمان مبارزه با تروریست خاورمیانه■اردن

《۲۱دسامبر ۲۰۲۵》<یک ماه و چند روز قبل>

-گفتم که باید بری مکزیک

چشمام رو کلافه روی هم فشار دادم...

جدی لب زدم

+نمیشه استاد

با جدیت تو چهره اش سمتم برگشت...

از اون وقتایی بود که اطمینان داشتم حرفش رو به کرسی مینشونه...

برخلاف چهره‌ی جدیش با ملایمت گفت

-میدونم دلخوشی ازشون نداری ولی نه بخاطر من نه بخاطر مکزیک یا آمریکا....

یکم حالت صورتش رو برای راضی کردنم نرم کرد و ادامه داد

-برای اون سی تا سرباز بی گناه که متاهلن و بچه دارن

اعصابم بهم ریخت...حرفش مثل یه سنگ روی سینه م سنگینی کرد...

سرم رو روی میز گذاشتم...

لعنت بهش

عصبی سرم رو بلند کردم و نگاش کردم

+چرا از من میخواید برم؟ مگه توی کل آمریکا و مکزیک با اون همه دبدبه و کبکبه کارآگاه قحطه؟

استاد کلافه نگاهم کرد....

انگار براش سخت بود به زبون آوردن ولی گفت

-نه ماه، نه ماهه یک نفر نتونسته بفهمه

مثل همیشه به خودم مسلط شدم آروم و تیز نگاهم رو توی اتاق جلسه که خالی بود چرخوندم و بلند شدم...

درحالی که اُور کت زرشکیم رو میپوشیدم لب زدم

+اطلاعات رو برام ارسال کن دو روز دیگه پرواز دارم

به وضوح برق توی چشماش رو دیدم...

پوزخند محوی زدم و بعد از اون جمله ی سنگی خودم رو توی خیابون های شلوغ اردن پیدا کردم...

آروم توی خیابونای اردن قدم میزدم و به گذشته ی پر از درد و آینده ی نامعلوم فکر میکردم

بارون نم نم شروع به باریدن کرد

آروم چشمام رو بستم و سرم رو به سمت آسمون گرفتم...

بارون بهم آرامش میداد...

چیزی که قبلا ترسناک و وهم آور بود...

شروع کردم به قدم زدن داشتم از یکی از خیابونا عبور کردم که بوی شکلات داغ پیچید توی بینیم....

برگشتم که ببینم از کجاست که کافه ای رو دیدم با تم چوبی...

بارون شدید تر شده بود...

به قدم هام سرعت بخشیدم و وارد کافه شدم با راهنمایی گارسون روی میزی که کنار پنجره بود نشستم....

گارسون که شکلات داغم رو که همراه یه تیکه کیک شکلاتی که سفارت داده بودم‌ آورد

نگاهم رو از پنجره به آدما دوختم بعضیا شاد و بعضیا غمگین و بعضیا درحال فرار....

مردی که با سرعت داشت به سمت سایه بان فرار می‌کرد نگاهم رو معطوف خودش کرد داشت با سرعت به سمت سایه بان میرفت که وسط راه تعادلش رو از دست داد و با صدای ناهنجاری به زمین برخورد کرد...

زمین و زمان رو به فحش گرفته بود

همزمان نگاهم برگشت سمت دختر نوجوونی که با لذت و خنده جفت پا توی چاله های آب می‌پرید و بعد از هربار خیس شدنش با صدای بلند قهقه میزد

چقدر فرق بین این دوتا تصویر بود..‌.

سری تکون دادم تا از این حالتم دربیام

این همون نیمه ی روشنم بود...همون نیمه ی روشن رویایی...

ولی...

ولی‌امان از وقتی که نیمه ی تاریکم بالا بیاد...واقعا امان

صدای زنگ گوشیم بلند شد و اسم نیلا روش خودنمایی کرد...

بزرگسالانجناییعاشقانه
۳
۰
Hanita
Hanita
تمام روز غمگین است و کج خلقی میکند... و زمانی که با خود تنها میشود دستش را روی گلویش میگذارد و میگوید : اینجاست...رد نمی‌شود.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید