
دکتر عینکِ خود را دوی تیغهی بینی جابه جا کرد و خودکار را چرخاند و گفت: با عرضِ تاسف؛ قلبتان کلفت شده.
این کلفتیِ قلب چه مصیبتِ جدیدی است؟ نکند همان لوزهی سوم سابق است که بعد از عمل باید بستنی به خوردِ بیمار داد؟
فردا نکند که مد شود و قلبِ نازک هم به لیستِ بیماریهای مند درآوردی اضافه شود؟
: خانوم، خانومِ محترم. یعنی اینکه قلبتان بزرگ شده است.
: وا مگر قلب هم رشد میکند و ما خبر نداشتیم؛ نکند چند تا قلبِ شیری هم آن زیرمیرها هست.
: خانومِ محترم؛ عملیات پمپاژِ خون دچار مشکل شده و ماهیچهی قلب ضعیف شده.
: مثله مغزم که آکبند مانده؟
: دکتر مغز نیستم.
:چه کار کنم ماهیچهی قلبم قوی شود؟
:جوابش موقعِ خوردنِ ناهار چربو چیلی و قیلولهی بعد ناهار بوده که شما رعایت نکردی.
:خب چه کنم؟
: کار از "چیچهکنم" گذشته. ورزشِ سبک کن، کم بخور، سبزی زیاد بخور، غم سر ریز نکن و راستی سری هم به دکترِ مغز بزن.
پینوشت: خلاصه که حواستان به کلفتی قلب باشد که زندگی و نفس کشیدن را برایتان زهر میکند.
۱۴۰۴/۵/۳۱