با وجود سالها اعتقاد به تفکرات ماتریالیسم و سکولاریسم و از این قِسم ایسمها، باز هم این عادت استخاره گرفتن از گردنم نیوفتاده. و حتی باور دارم که در این سالها هربار به آن مراجعه کردهام حرف بیراه از آن نشنیدهام. در این چندماه که دچار علاقه به شخصی دستنیافتنی شدهام، روحم در تلاطم و تشویش بوده و کاسهی صبرم لبریز شده و غمم جای خودش را به خشم داده است. به خاطر این بلاتکلیفیام بارها شده بود که خدا را صدا میزدم و از او نشانهای میخواستم. سپس میرفتم کتاب آسمانیاش را ورق میزدم، اما هر صفحهای از قرآن که در آن به عاقبت دوزخیان و فرزندان ناخلف و لشکر کفار و منافقین اشاره شده جلوی چشمم ظاهر میشد. هرچند کافی بود تا نیتم را به ازدواج با دختر شمسیخانم تغییر دهم، آنوقت هرچه آیهی بشارت و نعمت و سیرهی پیامبران وجود داشت به اذن الله پدیدار میشدند.
وضعیتی مضحک است. شاید خدا دارد شوخی میکند. هر از گاهی که حوصلهاش سر میرود صفحات استخاره را جا به جا میکند. و منِ بندهی شکاک و معتقد به ایسمهای مختلف را بیش از همه ریشخند میکند. به یاد بارها استخاره گرفتنی میافتم که بعدا نتیجهی درستش را دیدهام. شاید هم ذهنم سوگیری داشته و آندفعاتی که استخارهام درست از آب در نیامده را فراموش کردهام. مستاصل و گیج شدهام.
میروم و با خود الههی زیبایی، دختر خوشگل دستنیافتنیام راجع به فلسفهی این عادتم صحبت میکنم. میگوید درست است که استخارههایت گاهی درست از آب درآمده اما فال گرفتن هم خیلی اوقات آدم را با نتیجهاش شگفتزده میکند. با خودم فکر میکنم اگر مقصود از فال، فال حافظ است، بعید نمیدانم دست خدا و حضرت حافظ در یک کاسه باشد. لازم به ذکر است که دختر قشنگم را از نیت استخارههایم مطلع نکردم.
در نهایت از این حرفها با خودم میزدم که منطق و تلاش بر همهچیز ارجح است و آدم باید با عقلش زندگی کند و از این صحبتهایی که در این شرایط، صرفا برای تسکین خویش است. با خودم عهد میکنم که دیگر راجع به این موضوع استخارهای نگیرم، نه به این دلیل که نمیدانم تا چه حد ممکن است نتیجهی آن درست باشد، بلکه به این دلیل که نتیجهی آن هر چه که باشد من آن آدمی نیستم که بتوانم پا روی خواستهی دلم بگذارم. بگذار لااقل در این راه خودم را بیش از این آزار ندهم.
