دیدار اول:
داشتم از کلاس تقویتی ریاضی ای که اسمشو نوشته بودیم برش می گردوندم خونه،یه دختربچه ی راهنمایی بود. روپوش ساده ی سرمه ای پوشیده بود و کوله اندخته بود.
بین راه با هم گپ میزدیم ک راه کوتاه شه.
پرسیدم :”خاله چه رشته ای دوس داری بخونی تو دانشگاه؟اصلا دوس داری بری دانشگاه؟”
گفت : ”آره، دوس دارم وکیل بشم” ،کمی مکث کرد،” نه ، نه !خاله دوس دارم دکتر بشم! دکتر بهتره!نه؟”
گفتم:”هر دوش خوبه ،ولی وکیل و دکتر شدن کار راحتی نیست باید حسابی درس بخونی!”
گفت:”حتمن” و لبخند زد.
دیدار دوم:
تو آشپزخونه ی خانه ی اشتغال وایساده بود و داشت مرغا رو آماده می کرد ،خیلی سریع و تمیز کارشو انجام میداد.
ابروهاشو برداشته بود و آرایش داشت ،یه مانتو سیاه تنگ تنش کرده بود و موهاشو بالای سرش جمع کرده بود.
عاشق شده بود ، میگفت که میخواد ازدواج کنه و دیگه مدرسه نره!
مادرش هم تو خانه اشتغال بود .
گفتم:”برا تو خیلی زوده (۱۳-۱۴سال بیشتر نداشت) همیشه برا ازدواج وقت هست ،الان بهترین کار اینه که درستو بخونی.”
و به مادرش نگاه کردم که با حالت دفاعی گفت:”خودش میخواد ازدواج کنه دیگه من چیکارش کنم!”
چندان مخالف بنظر نمیرسید.
دیدار سوم:
با بچه ها رفته بودیم خونه شون،دختر چندماهه ی نحیفشو بغل کرده بود و داشت شیرش می داد،خودشم به شدت لاغر و پژمرده شده بود اصلا شبیه دختری که چند ماه پیش تو خانه اشتغال دیده بودم نبود.نه از اون آرایش خبری بود ،نه از اون برق چشمهایی که دنیا رو ب مبارزه میخوندن و از خودشون مطمئن بودن.جای همه ی اونها غم بود و تسلیم.
تمام مدت ساکت بود و تا مجبور نمیشد حرفی نمی زد،بجاش مادرش یکسره از بخت و اقبال ناله میکرد!
شوهرش که اونم خیلی کم سن بود معتاد بود،رفته بود کمپ ک ترک کنه اما بعد از برگشتن از کمپ یه چیزی زده بود که اوردوز کرده بود .
اینها سه دیدار من با “س” بود ،دختری که تو کمتر از یک سال و نیم از یه دانش آموز تبدیل شد به یه مادر بیوه ی ۱۴ساله!!!!