انتخاب

انتخاب عاشقانه ی منی

گر چه دور

گر چه دیر

گرچه میشوم ب راه تو

گاه خسته گاه زار و گاه پیر

گرچه من شکسته میشوم

پیر و زار و خسته میشم

گر چ شک درون قلب من پرنده ایست

گر چه قفل این قفس به دست من! نه نیست

که در دلم ب معجز یقین وا کنم

این پرنده ی سیاه شک رها کنم

گرچ گاه تصورم از این حیات میشود کدر

بسان آینه به آه ها

گرچ گاه میشود درون من پر از ناله ی پرنده سیاه شک

سیاه مثل غارها

شک نه رفتنیست به دست من

غم نه مردنیست به پای انتخاب من

ولی بدان

دل ب نور عشق روشن است در شب سیاه من

تو ستاره ای همیشگی روشنی در درون شبستان درد و شک و آه من

من ب حکم عشق هر شبت ب دست انتخاب میفروزمت

من میان این همه سیاه تو را ،ای سپید روشن همیشگی ،ب چشم های خود باز میدوزمت

گرچ گاه هیچ چیز هیچ قرینه ای نیست از حضور تو

جز همین انتخاب قلب من : “وجود تو”

انتخاب عاشقانه ی منی تو هر نفس

با تکررت دوباره زنده میشوم

خواه باشی خواه نه درون من همیشه زنده ای

تو ب حکم عشق ب حکم انتخاب ایمان در میان شک باز هم برنده ای

من مکررا مکررا تو را در درون سینه ام صدا کنم

من ک عقل را ب حکم انتخاب عشق تو از سر خویش وا کنم

من پیمبری شدم ک امتش درون سینه اش نهفته اند

این پرندگان سرد منطق و سکوت

من ب سوی امتم میروم

در میان شک و لحظه های تار بی عبور

بر کنار صخره سکوت سردشان

در میان منطق بلند پستشان

کشتی به نام عشق به دست انتخاب در هزار ساله درون خود به پا کنم

انتخاب من توای مکررا

من به انتخاب تو در درون خسته ی سکون خود ب دست خود چون پیمبری

با دعای هر شبم طوفانی ب پا کنم

پس،بر بلند کشتی انتخاب خود در درون بحر شک و زندگی شنا کنم

موجهای شک مرا هزار بار از هزار سو در هزار سال زیر و رو کنند

دست های من تو را هزار بار در هزار سو در هزار سال جستجو کنند

عاقبت میشود شبی ک سخت روشن است

عاقبت میرسد لحظه ای ک انتخاب با یقین دست در هم است

عاقبت میرسد لحظه ای که انتخاب با کلید یقین قفل قلب من وا کنند

لحظه ای میرسد عاقبت ک پرنده های شک هم

هم نوای من دعا کنند