کاش به قدرت کلمات ایمان داشته باشیم و در این روزگار که هر روز به نوایی غصه‌های رنگین‌کمانی چتر خود را روی زندگی‌هایمان باز کرده و بغص‌های هوار شده روی گلویمان را به اشارتی به سیل بی‌امان اشک مبدل می‌کنند.
کمی بیشتر هوای هم را داشته باشیم و با واژه هایی از جنس مهربانی حال یکدیگر را خوب کنیم که بی‌شک جای دوری نمی‌رود!
نیاز نیست هزینه کنیم، پول خرج کرده و کادویی بخریم، فقط باید رنگ نگاهمان بوی دوست داشتن بدهد.
با کمی گذشت و چاشنی انعطاف در رفتارمان می‌توانیم کاری کنیم تا بیش از این غبار اندوه بر بام دلمان ننشیند که هوا هوای نفس کشیدن نیست!
جرعه‌ای لبخند، اندکی حال خوب و کمی مهربانی
را به هم هدیه کنیم و اجازه ندهیم عمر روزهای تلخ بیش از این طولانی شود که من و تو طوفان‌های سهمگین‌تری را پشت سر گذاشتیم!
✍زهرا حاجی زاده
@z_h_writer
