امروز تولد داریم. تولد بانویی از سرزمین مهربانی که اگر تا دیروز با دیدن نامش یک علامت سوال بزرگ بالای سرم سبز می‌شد، حالا اوضاع و احوال کمی فرق کرده.
هم می‌شناسمش و هم اگر حسادت زنانه‌‌ام اجازه بدهد، می‌توانم لیستی از اخلاق و منش انسان‌دوستانه ایشان را برایتان ردیف کنم.
اما خب به قول نقالان شیرین سخن نه وقت دارم و نه دلم می‌خواهد که با تعریف از ایشان شاخک‌های حسادت را در جانم بیدار کنم??☺️
کاش کرونا نبود.
کاش دوست‌داشتن‌هایمان با یک دورهمی ساده رنگ‌و.بوی واقعی به خودش می‌گرفت....
کاش تولدهایمان با بادکنک و مهمانی، جیغ و داد و هورا و شیطنت و خنده‌های بچه‌ها و نَقل و نُقل بزرگترهای فامیل همراه بود.
کاش باز هم از صدای خنده و شادی‌هایمان ملائک روی زمین ردیف می‌شدند و کِل می‌کشیدند برای شادباشی دوباره.
کاش....
نازنینم زینب جان که ترس از نوشتن را در وجودم به حداقل رساندی و درس‌های جدیدی از تولید محتوا را بی‌منّت یادم دادی. تولدتتتتتتتت مبارکککککککک
الهی که ۱۲۷ سال??? با خوبی و خوشی در روزگاری که حال دلت هم خوب است، ثانیه‌ها را پشت سر بگذاری.....
✍زهرا حاجی زاده
