۳

بالاخره لپه رو خوابوندم و دراز کشیدم کنارش

خونه مامانمم

این روزا به حدی بی‌انرژی شدم که انگار سلول‌های بدنم به زور دست همدیگه رو گرفتن که فقط من پخش زمین نشم. از هر فرصتی استفاده میکنم که فقط دراز بکشم. حدس خودم اینه که افسردگی داره له‌م میکنه.. از طرفی هم اصلا به تغذیه‌م نمیرسم با وجود شیردهی و ضعف بعد زایمان

از طرف «پ.م» خیلی تخت فشارم. حقیقتا فکرشم نمیکردم همچین شخصیتی داشته باشه. فقط خود خدا باید کمکم کنه بتونم حل و فصلش کنم

در به در دنبال تور یک روزه هستم که برم قم. حالا چرا قم؟ خودمم نمیدونم.‌فقط از اعماق قلبم ملتمسانه از خدا میخوام منو از راه اهل بیت کنار نذاره..

چشمام داره بسته میشه :)

من دیگه حرفی ندارم... باشه برای بعدا :))