مرا تهی از من دوست بدار
مرا چنان نگاه کن که گویی آنچه درون خودت خواستی و نیافتی با من یافتی
به من نگاه کن با شوق یافتن نداشته هایت
به من نگاه کن با شوق دیدن نایافته هایت
چنان که گویی من توام ...من آن تویی هستم که کنج کنج خالی وجودت پر می شود از من
اینگونه که نگاه کردی... به من خالی از من
حال بگو ببینم مگر می شود آدم خودش را دوست نداشته باشد
و چه لذت بخش است بودن با خودم
تو تمام خود منی... تمام خود عاری از من منی
تو را که میبینم دیگر غریبه نیستی
تو نیمه که نه.... تو تمام گم شده منی
حال بگو ببینم مگر می شود آدم خودش را دوست نداشته باشد؟!