یادم میاد کوچیک که بودم لامپا یا حبابی یودن یا گازی. لامپای گازی که حقیقتا انتهای مسخره بازی بود:)) اول که روشنش میکردی باید صبر میکردی گرم شه تا روشن بشه! ینی به محض زدن کلید لامپ روشن نمیشد ازون ورم وقتی یه مدت طولانی از لامپ استفاده میکردی داغ میکرد و خاموش میشد تا از ترکیدنش جلوگیری بشه:/
بعد باید صبر میکردی تا خنک بشه و دوباره خود به خود روشن بشه:)) عملا چوب دو سر طلا بود! هم کارایی نداشت هم بابت احتمال ترکیدنش میترسیدی ازش استفاده کنی:/
لامپای حبابیم انقد مصرفش بالا بود که تا روشنش میکردی خانواده سرت هوار میزدن که سریع خاموشش کن و آااای کی میخواد آخر ماه پول برق بده و فلان که ترجیح میدادی استفاده نکنیش تا کمتر حرف بشنوی:/
ولی از وقتی لامپ ال ای دی اومد همه چیز کن فیکون شد:)
لامپ ال ای دی یه پکیج کامل بود: هم کم مصرف بود، هم امن، هم نور بیشتری میداد و هم بیشتر عمر میکرد. به معنی واقعی کلمه نعمت:) مدل کاردکردشم اینطوریه که جریان برق از یه میکروچیپ رد میشه و میره دیودایی که اسمشون LED هست رو روشن میکنه:) خوبیش اینه که انقدرررر کم مصرفه که حتی با پنل های خورشیدی هم قابل روشن شدنه.
یه نکته مهم در مورد بحث ایمنی اینه که علاوه بر اینکه وقتی از ال ای دی استفاده میکنی نمیترسی که بترکه:)) از طرفی مادون قرمز و فرابنفش نداره پس در نتیجه نوری که تولید میکنه نور سالمیه که باعث آسیب به چشم نمیشه و این نکته در کنار مزیت های دیگه اش اونو بیشتر از همیشه جذاب برای استفاده میکنه:)
نظر شما چیه؟
