بهتون از انعطاف ناپذیر بودن خانوادم در مقابل تغییرات و چیزای جدید گفته بودم. حالا میخوام یه چشمه دیگشو نشونتون بدم:
جدای از مزرعه کشاورزی، سمت ما هرکسی توی حیاط خونش کاسبی میکنه. کاسبی کردن یه اصطلاحه به معنی اینکه تو محوطه حیاطش انواع و اقسام سبزیجات میکاره و حتی ممکنه که اونقدر محصول داشته باشه که اون هارو به همسایه ها بفروشه. برای آماده کردن زمین برای کاشت سبزی درستنش اینه که آدم بره یه جایی که لوازم کشاورزی و باغبانی میفروشن، بعد ازونجا شن کش و شخم زن دستی موتوری بخره. اما ما چیکار میکنیم؟
یکی تو محل هست که موتور شخم زن داره. ما میریم به اون میگم که برای ما ی نوبت بذار که بیای زمینمونو شخم بزنی و از اونجایی که اون انقدررررر مشتری داره تو فصل کاشت که:
یا نمیاد،
یا بدقولی میکنه،
یا انقدر دیر میاد که دیگه بدرد نمیخوره،
یا میاد چون عجله داره به زمینای دیگه برسه بد و سرسری شخم میزنه!
فوقع ما وقع!
بعد از رفتنش ماها یکی یدونه بیل میگیریم دستمون و میریم تو زمین اونجاهایی که سرسری زده رو خودمون با بیل خاکاشو زیر و رو میکنیم!
تو به من بگو این آخه شد کار؟ بابا برو دوتا ابزار بخر جونتو خلاص کن هم از منت مردم هم از بدکار کردنشون!
ولی کو گوش شنوا...
