نمیدونم تا حالا برات پیش اومده یا نه که یه چیزی بخوری و بعدش بدنت یه جوری قهر کنه که انگار تو بهش خیانت کردی.
یعنی مثلاً یه لقمه نون میخوری، ولی معدهت میگه:
«اهاه، این کی بود؟! بیاریدش وسط! مشکوکه!»
و یهو همهچی بههم میریزه. نفخ، دلپیچه، سنگینی، بیحالی… خلاصه انگار مافیا بازی راه افتاده وسط دستگاه گوارشت!
رفتم نانوایی ارگانیک، طرف گفت: «این نون پر فیبر و پروتئینه، خاصیت درمانی داره!»
گفتم: عالیه! گرفتم، خوردم، و بعدش... سه ساعت تمام معدهم داشت دادگاه برگزار میکرد.
یه صدای درونیم میگفت:
اینجا یه چیزی هست که نباید باشه. بوی خیانت میاد از این کنجدها!
اون شب نه ورزش کردم، نه سریال دیدم، فقط با یه بطری محلولهای عجیب و غریب دنبال آتشبس داخلی بودم.
اون شب یه چیزی تو ذهنم جرقه زد:
اگه بدنم به بعضی چیزا اینجوری واکنش نشون میده، شاید واقعاً «مافیا» تو رژیم غذاییمه.
شاید من دارم هر روز با دست خودم یه مشت دشمن وارد سیستم گوارشم میکنم و انتظار دارم مثل گل و بلبل کار کنه.
و اینجاست که میرسیم به NutritionX؛ یه چکاپ ژنتیکی که میتونه نشون بده دقیقاً چه غذاهایی به درد بدن تو میخورن، و چه غذاهایی فقط ظاهرشون بیگناهه ولی دارن آرومآروم اذیتت میکنن.
وقتی فهمیدم بدنم با گلوتن یه جور درگیری پنهان داره، از حالت شک و تردید اومدم بیرون.
قبلش همیشه حس میکردم یه چیزایی میخورم که شاید اذیتم میکنه، ولی چون قطعیت نداشتم، ول نمیکردم.
حالا نهتنها میدونم کدوم غذاها برام مناسبتره، بلکه خیالم راحتتره. دیگه دنبال رژیم فلان سلبریتی یا فلان پیج نیستم. چون فهمیدم بدن من، یه سیستم خاصه.
و هیچکس بهتر از خودم نمیتونه بفهمه چی بهش میسازه.
آره دوست من...
توی بشقاب همهمون، یه سری غذا هستن که فقط ظاهرشون بیگناهه.
ولی اگه بتونی با کمک ژنهات کشفشون کنی، اون وقت رژیم غذاییت میشه یه بازی هوشمندانه، نه یه سری آزمونوخطای دردناک.
پس دفعه بعد که معدهت قهر کرد، گوش بده. شاید داره باهات مافیا بازی میکنه!