جهانیان بود
کشوری بشدت در حال پیشرفت و رو به جلو
و
بهشت سرمایه گذاران
بهشت مخترعان
بهشت نخبگان
هر دانشمندی ازهرجای دنیا بهر حال ناگزیر به گذری به آمریکا بود
به قولی : همچون شهری درخشان ونمونه برروی یک تپه
اما
همین کشور حدود سه چهار سال با یک کشور به ظاهر کم اهمیت مذاکره ای داشت
و سندی را امضاء کرد
تحت عنوان برجام
امضاء
یعنی تعهد
یعنی اعتبار
و از قضاء و به ظاهر کاملا اتفاقی و مبتنی بر رای مردم
یک پوپولیست آمد
و زد زیرهمه چیز
دقیقا مثل مدیران ویژه خودمان
که هر کار مدیر قبلی کرده راحت میگویند قبول ندارند و
همه چیز از نو
متاسفانه در قدم اول ترامپ با پاره کردن برجام اعتبار امضاء را در مناسبات
بین المللی مخدوش کرد
اینکه
دیگر هر زمان در هر جای دنیا مذاکره ای بشود
این اطمینان نخواهد بود که این قول و قرار دوامی داشته باشد
با خیال راحت شما مذاکره کن
حتی امضاء هم بکن
منتهی
هر موقع خواستی نقضش کن
احتمالا در آینده دیپلماسی بین المللی سنگ روی سنگ بند نخواهد شد
و روحی تازه در کالبد ماکیاولسیم دمیده شد
و احتمالا روزیکه این پوپولیست با تبختر برجام را پاره می کرد حتی نخبگان و فرهیختگان آمریکائی می گفتند
بی خیال ایران چه اهمیتی دارد !
؛ گور بابای ایران
و امروز
این موجود پوپولیست کاری با کشورش کرد که به قول خودشان لکه ننگش تا ابد ماندگار خواهد بود
و آن مماشات آنروز شد این بی آبروئی امروز .
فقط دلم نمی آید این را ننویسم
یادم می آید
یک روزی آنها پوپولیست ما را مسخره می کردند
و امروز خودشان مسخره همه دنیا شده اند .....