گاهی یک اتفاق باعث میشود چیزی دیده شود مهم مهم شود،وهمین اتفاق باعث فراموش شدن خیلی چیزهای دیگر میشود..
گاهی چیزهای مهمی بیشتر دیده میشود و چیزهای مهم دیگر به حاشیه میرود.
این وسط گروهی از نگران نماها،?خیلی نگران میشوند اینقدر که انسان به فکر فرو میرود که؟...خدایا اینها تا الان کجا بودند؟واااای اینها فرشته های گمنامند؟؟???
چقدر مهربان!!چقدردلسوز!!چقدر اهل برنامه!!
اما.....
خوب بعد میبینی که ای داد بیداد و وا اسفا این بزرگواران هراز چند گاهی از داخل لپ لپ نون به نرخ روزشان بیرون می آیند و فاز دلسوزی ودلشوره برای مردمشان البته نه همه مردم مثلاً دختران بیگناه طالب آزادی و برهنگی ?مدافع حیوانات بی گناه از نوع سگهای ولگرد ?ودلنگران گروهی که پرچمشان رنگین کمان است وحق مسلم او میدانند که دلش میخواهد با همجنس خودش زیر یک سقف باشد برمیدارند؟؟??
حال انسان میماند که چرا در نظر این انسان نماهای دلسوز آن کودک بیگناه که توسط این سگهای وحشی به کام مرگ میرود ودرد میکشد وجان میدهد??دیده نمیشود؟
چرا او دوست داشتنی نیست؟
چرا برایش پست های دردناک پر از حس انسان دوستی و اشک و آه نمیگذارند؟؟???
شایدم این کودکان و زنان وقربانیان از کره ای دیگر آمده آمد وهموطن ایشان نیستند؟؟
به همین دلیل است که دلشوره امروز این نگران نماها رسمیت حقوق همجنسگرایان است؟؟??
الله اعلم؟??