
همین اولش باید بگم که اگه اعتقادات مذهبی نداری یا مذهبی صورتی هستی لطفا از خوندن این متن صرف نظر کن...داخل این متن نه میخوام حجاب رو اثبات کنم و نه درباره ی قانون پوشش حرف بزنم...فقط میخوام یه تجربه از نهی از منکر یه دختر خانوم بی حجاب رو اینجا به اشتراک بذارم...
بزن بریم...
با این که شهر ما(خرم آباد)تقریبا یک شهر سنتیه ولی اوضاع حجاب داخل این هفت هشت سال خیلی بدشده...بعد از این فتنه اخیر هم که دیگه خیلی ها شورشو دراوردن و قوانین جامعه رو به کتفشون گرفتن...همیشه دوست داشتم نهی از منکر کنم چون قلبم واقعا به درد میومد از رواج گناه و بی بند و باری...خودم یک فردی هستم که به لطف خدا وقتی میرم بیرون تا ۹۹درصد در کنترل نگاه موفق هستم ولی میدونم که خیلیا به خاطر تفاوت های روحیشون یا مسائل دیگه کمتر میتونن چشم خودشونو کنترل کنن...پسری هم که تو خیابون چشم چرونی کنه خونه که برسه از خودش نفت سفید استخراج میکنه!
بگذریم...(فقط داخل پرانتز بگم که دلیل حجاب این نیست که پسرا به گناه نیفتن بلکه اثر حجاب اینه)
مثلا شما وقتی ادکلن میزنی و از یه اتاقی رد میشی هدفت این نبوده که ساکنان یک اتاق عطر تورو حس کنن ولی نتیجش پخش شدن بوی عطرت بوده...
دیگه زیاد مقدمه رو طولانی نمیکنم چون از توضیح دادن حرف هام و اثبات کردن خودم متنفرم...کسی که بخواد دچار سوء برداشت بشه با ده خط توضیح هم قانع نمیشه پس مستقیم میرم سراغ اتفاقی که دیروز برام افتاد....
همش دنبال موقعیتی بودم که بتونم نهی از منکر کنم...ولی یا موقعیتش پیش نمیومد،یا اگرم پیش میومد طبق توانایی من نبود...مثلا یه دختربی حجابی تندتند راه میرفت و....
خب اگه من میخواستم بهش برسم باید طرفش می دویدم?که با راه رفتن آرومم امکان نداشت بهش برسم...
ولی دیروزیه موقعیت خیلی خوب برام پیش اومد...
رفته بودم بیرون برای خرید خودکار...دور میدونی که مغازه لوازم التحریر هست دیدم که چند تا پسر دارن مسخره بازی در میارن و یکیشون به اون یکی میگفت برو هدایتش کن!
اطرافمو بیشتر دقت کردم دیدم یه دختریه که کلا موهاشو ریخته بیرون و چیزی سرش نیست...
(جوریمژست گرفته بود که انگار مهندس انرژی هسته ایه)
اون لحظه میخواستم بهش تذکر بدم ولی پشیمون شدم با خودم میگفتم حسش نیست و مگه دنبال دردسری و اگه چیزی بهت گفت و شلوغ شد چییی
چون خودمم کلا انسان کمرویی هستم تقریبا...
خلاصه بعد از این افکار وارد لوازم التحریر شدم...
از مغازه که بیرون اومدم دیدم دور اون دختر خلوت تر شد و به چهرش که بیشتر دقت کردم دیدم نه،دیگه شورشو دراورده واقعا!
رفتم پیشش وبا لحن آرومی بهش گفتم
«ببخشیدخانوم هنوز انقلاب نشده ها!»
فقط همینو گفتم و رد شدم...
دیگه اصلا وای نسادم برای توضیح و عکس گرفتن وفلان...
اتفاقا خود رهبرم میگه وقتی یکیو میخواین نهی از منکر کنین فقط بهش تذکر بدین و بعدش راهتونو بکشید و برید...صدام می لرزید وقتی اینو بهش گفتم چون تو عمرم داخل خیابون با دختر غریبه حرف نزده بودم چه برسه بخوام ارشادش کنم!!!!
ولی وقتی این حرفو زدم و رفتم در درونم کلی احساس عزت نفس کردم...باور کن آرامشی درونم به وجود اومد که تاحالا نداشتم!!!
یه لذت معنوی عجیب...
از حق نگذریم در چشم اون دختر هم معصومیت خاصی بود...یعنی ازون پر رو ها نبود که داد و بیداد کنه وفلان ....احتمالا جوگیر شده بود یا واقعا فکر کرده بود انقلاب شده!
خودمم دلم براش سوخت واقعا که چطوری اسیر طعمه های نگاه دیگران شده...
بگذریم...
آقا اینو بگم که نهی از منکر فقط بار اولش سخته...بار اول که میخوای این کارو انجام بدی صدات می لرزه،میترسی و...
ولی برای بارهای بعدی راحت تره!
چند دقیقه بعدش رفتم یه جایی و دیدم یه دختر بی حجاب دیگه داره رد میشه.
(البته شالش افتاده بود و بهش نمیخورد کلا بی حجاب باشه)
اون اول منو نگاه کرد از بس که خوش تیپم،باخودم گفتم حالا که خوشش از من میاد(شوخی)بیفتم دنبالش و بهش بگم که شالش افتاده?
که پشیمون شدم چون منتظر اسنپ بودم...اینم بگم که تیپم زیاد مذهبی نیست و زیاد هم ریش نمیذارم،برای همین وقتی برای نهی از منکر میرم طرف فکر میکنه میخوام مخشو بزنم??
جدای از شوخی...
از صمیم قلبم برای اون دختر بی حجابی که بهش تذکر دادم دعا میکنم...اصلا چیزی بهم نگفت...فکرکنم اصلا نگاهمم نکرد تا لحظه آخر...شایدم شوکه شده بود یا ترسیده بود نمیدونم...فقط میدونم که یک نوری ته وجودش بود...امیدوارم خدا هدایتش کنه و بفهمه که هنوز انقلاب نکرده و ماهستیم!
(تو پستای بعدی درباره اهمیت نهی از منکر صحبت میکنم،جان مادرتون اگه به این موضوع اعتقاد ندارین زیر این پست نیاین کامنت بذارید که اصلا به تو چه و فلان)
این پست کاملا دلی بود...
اگه با نوشته های منم حال نمیکنین
آنفالو کنید
Thanks