ای خوشا روزی که ما معشوقه را مهمان کنیم
دیدی از روی نگارینش نگارستان کنیم
گرزداغ هجر او دردی است دردل های ما
زآفتاب روی او آن درد،را درمان کنیم
چون به دست ما سپارد زلف مشک افشان خویش