حالمون

میدونی من چند تا حال دارم تو زندگیم

ی وقتا ک خوبم و خوشحالم و میگم و میخندم و حال همه رو خوب میکنم

ی وقتا عصبی ام عصبانی ام از خودم بدم میاد که هیچی نشدم ولی بازم نقاب خوشحالی ب صورتم میزنم

ی وقتا ناراحت ام دلم یکیو میخواد بغلش کنم زار بزنم ولی کسی نیست برای همین بغضمو میخورم نمیذارم کسی بفهمه چمه چون برای کسی اون قدر مهم نیستم و هم دوست ندارم ی درصد کسی برا نگران بشه پس بازم نقاب خوشحالی میزنم رو صورتم فقط خنده هام فیکه

ی وقتایی هم هست ب هیچی حسی ندارم بی حس بی حس

دلم میخاد برم ی جا کسی نباشه من باشم چایی باشه سیگار باشه با ی هوای ملو ولی بازم چون نمیتونم نقاب خوشحالی میزنم و میرم همون کار های قبل میکنم

میدونی چرا همش میرسم ب نقاب خوشحالی چون فکر میکنم آدما فقط من خوشحال. و شاد و چرت و پرت گو رو دوست دارن

ن اون ای که عصبی ای عه ناراحت عه بی حس عه

پس سعی میکنم نقاب خوشحالیم هیچ وقت پایین نیفته چون آدما اون ورژن های دیگمو نمیخان:)

ولی نکته عجیبش اینجاست خودم نمیذارم بقیه مثل من بشن موقع ناراحتی پیششون ام وقت ی بغل واسه گریه میخان هستم وقتی گوش میخام هستم وقتی عصبین هستم میدونی چرا؟

چون دوستشون دارم چون دلم نمیخاد مثل من بشن ک دیگه درست نمیشم دلم میخاد حالشون خوب واقعی باشه از اون هم بهشون حق بدم حالشون بد باشه

شما هم همین کار و کنید برای کسایی که دوستشون دارید گوش ،بغل، چشم همه چی باشید برای کسایی که دوستشون دارید چون بهتون نیاز دارن.

اگه کسی ام هستید ک مثل منید خودتو بکشید بیرون از این وضعیت هر چی زود تر بهتر ...

برا من دیگه دیر شده :)

ولی دلم ‌نمیخاد شماها مثل من باشید پس مثل من نباشه حالتون ولی حال بقیه رو هم دریابید