حلیا جونم!
میگن چای اگه تو قوری شیشه ای باشه طعم و رنگش بهتر میشه.
آبی که تو قوری ریخته میشه هم نباید از آبِ مونده و کهنه‌ی کتری باشه.
و بهترین گزینه برای چای عالی، آب چشمست ...
قبل از ریختن آب جوش باید قوری گرم بشه تا حرارت آب رو کم نکنه. اینجوری طعم و رنگ چای بهتر به آب منتقل میشه.
حین دم شدن چای نباید هوا با اون تماس داشته باشه. باید درِ قوری حتما بسته باشه.
تا هم بخار تو قوری بمونه و گرماش حفظ بشه، هم کمتر هوا بخوره که کیفیتش بالاتر بره.
آخ ...
صحبت چایی شد دلم خواست.
کاش میشد یه چایِ گرم قند پهلو مهمونم میکردی ...
همونجور که گفتم، قوریِ از جنس سنگ و فلز به درد نمیخوره. پس لطفا چای رو تو قوری قلب بلوریت دم کن.
همون بلوری که زلالی و شکنندگیش طعنه به طعنه‌ی جام سبوی شاهانه میزنه.
آب مونده‌ی داخل کتریِ دلت رو خالی کن. از عیب و ایرادای من بگیر تا سم وجود نفر قبل منو.
بزار یادت بره.
بزار ندونی و نبیبنی.
بزار فراموش بشن و دور ریخته بشن تا طعم چای تازه دمت، کل خونه‌ی وجودت رو پر کنه.
بزار جای آب کهنه و سمی از آب چشمه‌ی شیرین دلتنگیم بهت بدم که تا عمر داری مزه‌ی چایِش زیر زبونت بمونه ...
اجازه بده چای خشک این قوری هم محبتت ب من باشه ...
محبتی از جنس چای ایرانی، که اگه انتظار زود دم کشیدنش رو داشته باشیم، نه تنها بهش نمیرسیم که با تجربه‌ی چای بی‌مزه‌ای که می‌خوریم، باید دست از بقیشم بکشیم و کلا قید چای رو بزنیم ...
قبل ریختن آب حواست به سرد نبودن قوری دلت باشه.
دل سرد نشی.
پا پس نکـــشی.
فقط یه کم دیگه مونده تا بچشی ...
هوایی که نباید بزاری با آب قوریمون تماس پیدا کنن هم میشه بوی دوست و آشنا،
میشه هوای گذشته از کنارِ فامیل و مزاحما،
و نَفَسِ هرکسی که تو این هوا نفس میکشه...
نزار نفسشون، عطر چایِمون رو عوض کنه که فکر کنیم عیب و ایرادی تو کارمون بوده ...
نزار ب دستایی که گردن هم افتادن حسادت کنن ...
نزار تیغ نگاهشون همدستِ تیر نظرشون بشه و بخوره وسط قوری چایِمون ...
بفرمایید!
چای تازه دمتون آمادست ...
فقط یه خواهش دارم:
اگه دیدی یه روزی چایمون تلخ شده
قبل از این‌که قوری رو بندازی زمین،
بگو شاید آبش مونده بوده
شاید قوری‌مــون ســـرد بـــوده
شاید فقط یه کم حوصله نداشتیم...
دوباره با هم آب بریزیم،
با هــــم صــــبر کنیم،
با هم دمش کنیم...
اون‌وقت
می‌شی شریک لحظه‌ای که
فقط من و تو باشیم و
فنجون سینه‌هامون و
چای محبتمون و
لبایی که از خوردن این چای، داغِ داغِ داغْ شدن ...
