ویرگول
ورودثبت نام
نوشتَنده
نوشتَندهیه روح نیمه‌بیدار توی دنیای خواب‌زده. دنبال قبیله‌ای می‌گردم که ساکت‌اند، ولی عمیق؛ زخمی‌اند، ولی رو به نور.
نوشتَنده
نوشتَنده
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

یه روزمرگی دیگه

یه فرد مفیدی بودم.سرما خوردم، گلوم انقدر خشک بود دیشب اذیت شدم قبل خواب و دیرتر خوابیدم. خیلی راحتم، خیلی خوشبختم، به حد ازار دهنده ای راحت و خوشبختم. پیرهنی که پوشیدم رنگ و حاشیه اش خیلی باهم هماهنگن. نمیدونم ترکیبش منو به چی برمیگردونه، همیشه این ترکیب موردعلاقه ام بوده. اینکه راحت باشی توی یه لباسی، هم جنسش سبک باشه، هم اندازه ی تنت باشه، هم رنگش باعث میشه هربار نگاش میکنی یه ثانیه ذهنت بگه: "این نازه ها"

ذهن، خنگ شده. فرض کن توی روزمرگی هات، بین کارهات، یهو نگات یه ثانیه میوفته به لباسهه، بعد این خُل جشن می گیره و چشاش قلبی میشه: "وای این چه نازه!"

خو تو چندبار دیدیش، هی میگی، هی میگی...

ولی یه جاهایی خنگ بازی های ذهن به ضرر منه. صبح که پامیشم، مثل یه فرمانده ی جنگی آماده شده، لباسشم پوشیده ( یه چیزی شبیه فیلم درون بیرون)، درحالیکه من فقط ۳ دقه اس که بیدار شدم و روتین ترین کارها رو دارم انجام میدم و ویندوزم بالا نیومده. اما این؟ یه فرمانده ی جنگیه، توی این لحظه که به کشورش حمله شده و باید حمایت کنه ازش.

خلاصه، چی میگه؟

فاطمه، فاطمه!

مصیبت های دیروز چی بود؟

من😪😑🤫😵‍💫

اون : دیروز فلان اتفاق افتاد یادته؟ یادته؟

من ?whats wrong with you man its only 3 minutes since i have woken

اون: آخیش! یادت اومد. این اتفاق منفیه رو یادت اومد.

من:😶🤬🤬🤬 آره یادم اومد، راحت شدی؟ ...

اون: 😌👩‍✈️

من:🤬😶

ذهنِ خنگ

۲
۰
نوشتَنده
نوشتَنده
یه روح نیمه‌بیدار توی دنیای خواب‌زده. دنبال قبیله‌ای می‌گردم که ساکت‌اند، ولی عمیق؛ زخمی‌اند، ولی رو به نور.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید