رفته بودم بازهم تلاش کنم ادامه بدم، حالم خوب نبود وقتایی که روبه راه نیستم تنهاچیزی که میخوام خوابه یا غذا متاسفانه چیزخوبی نیست اما این ویژگی رو دارم میخواستم بخوابم درحالیکه اگه یه روز دیگه می بود همه زورمو بدون فکرکردن میزدم تا بیدار بمونم ولی امروز صبح دیگه سلاحم رو نمی تونستم ازش استفاده کنم ناراحت بود ازم دلخور بود بین این میل شدید به خواب و تسلیم شدن ناجی همیشگیم کاری کرد خوابم بپره و صداش اومد: حالا که رفت یه قدم کوچکترین قدم رو بردار من باهاش حرف میزنم راضی باشه ازت برش داشتم و شگفتانه این بود که ناجی کاری کرده بود همونم تخفیف داشته باشه.
فهمیدم نباید سرزنشش کنم که چرا نتیجه کار بد شده مگه تو قرارنبود این کارو بکنی فقط کافیه به موقع ازش بپرسم چرا
چرا ناراحتی و بنویسه واسم و بنویسه و صبح ها بیدار باشم تا صدای ناجی رو بشنوم و ارومش کنه
واقعا اخر سر راضیش کرد واسم