در مورد چی ؟
شعر دوست دارم بنویسم اما نه شعر قافیه و قواعد، شعر بدون قواعد. در این حد تازه کارم که اصلا هیچی از شعر نمیدونم جز: یوشیج شعر متفاوت از حافظ و سعدی بهمون داد.یوشیج کیه، من معتقدم باید فقط وسیله دونست آدم ها رو پس خدای یوشیج این رسالتو بهش داد.
دوست دارم یه چیزی بین نثر و شعر باشه. خودمو با ظاهر آدما مقایسه می کنم. توجه : ظاهر آدما ،یعنی همون تیکه گوشتی که تصادفا خوشگله یا زشت، که زشتی وجود نداره درواقع. خودمو با تفکر آدما مقایسه می کنم، توجه: تفکر آدما یعنی همون چیزی که فرضا اگر طرف ۲۵ سالشه باید ۲۵ سال توی وضعیتش می بودم تا میتونستم بفهمم چرا اینطوری فکر میکنه. هیچوقت نصیحت نمیدم تجربمو به هیچکی نمیگم اخه زده شدم و خودم چشیدم که آدم ها متفاوتن بی منطق ترین چیز دادن نصیحت هست البته نسبیه شاید فرق کنه شاید خود طرف بخواد نصیحتو و... ولی من هیچوقت نه تجربمو میگم نه نظر میدم نه اسم آدمی رو توی زندگیم میارم و از تجربه و فکرش حرف میزنم به جز یه آدم( داداش رضا) .