نمیتوانم یک چیز معین بنویسم. ویرگول ازم میخواهد برای نوشتههایم عنوان بگذارم، درحالیکه من خودم هم نمیدانم اصلاً چه نوشتهام! فقط مینویسم، و همین مهم است؛ چه برای شناخت و درمان درونم، چه برای استعداد نویسندگی و ادبیاتم.
ادبیات... اصلاً ادبیات چیست؟ نمیدانم. میدانم که از نویسندهها خوشم میآمد و میگفتم دنیایشان حوصلهسربر نیست! وای، این من را به ذوق میآورد؛ همینکه هزار تا قصه دارند و حوصلهشان سر نمیرود.
خیلی دلم میخواهد بفهمم عشقم چیست، آن کاری که امیر (خدا را میگویم، امیر که ارتباط بهتری با او بگیرم) گِلَم را با آن ساخت، چیست؟ دنیای بدون لذت، دنیای من نیست، نمیخواهمش!
برای همین حالِ بد را دارم. من نباید حالم بد باشد، چون من عشق امیرم.