
من نمیدونم که چند روزه رفتی. روز ۴ام بود فک کنم. هیچی برام آسون تر نشده. فقط از حجم گریهم کمتر شده که به خاطر تموم شدن pmsمه. امیدوارم.
بخوام صادق باشم رفتنت مثل تصادف بود. تا الان توی شوک بودم و الان تازه بدن دردم شروع شده. تازه الان میفهمم که برای همیشه رفتی. برای همیشه. تا آخر آخر عمرم.
هروقت میخوابم خوابتو میبینم. هروقت.شب یا عصر. خواب میبینم که بهم پیام دادی یا من بهت ایمیل زدم. راسش چند بار به این فکر کردم که بهت ایمیل بزنم ولی نزدم. دیگه رفتی و نمیخوام خودمو به چیزی امیدوار کنم. به دوستام نگفتم که رفتی. اگه چیزی پرسیدن گفتم خیلی باهم خوب نیستیم و درگیر کارشه. انگار که ازت خبر دارم. یادم رفته چقد ازت عصبانی بودم. و کلا چقد میتونستم باشم؟ نهایت ۲۴ ساعت.
هزار بار به اینکه چرا نمیتونم به اون سمت اتاقم نگاه کنم فکر کردم. تو هیچوقت توی این اتاق نبودی ولی چرا انقدر توش موندن برام سخته الان؟ هروقت میخوام بخوابم میرم بیرون از اتاق که تنها بیدار نشم. چون این اتاقیه که هرچند فیزیکی توش نبودی ولی من هرروز بعد از بیدار شدن، تو اولین چیزی بودی که بهش فکر کردم. تو من رو رها کردی و من این رها کردن رو میشناسم چون قبلا خودم یکی رو اینجوری رها کردم. امروز بینهایت دلم میخواست یکی بغلم کنه. ذرات وجودم ازم خواهش کردن که براشون بغل پیدا کنم. من پیدا کردم ولی هیج تاثیری نداشت. از اینکه هنوز ازت بدم نمیاد خوشحالم. امیدوارم هیچوقت ازت بدم نیاد. از اینکه به اینکه تو داری چیکار میکنی فکر نمیکنم هم خوشحالم. همون اول تو ذهنم تصورت کردم که بینهایت خوشحالی و به همکارت میگی که دختر دیوونه هه رو ول کردی. بابتش کلی گریه کردم و الان دیگه فقط گریههای دلتنگیه. دلتنگی اینکه هیچوقت نمیتونم نظرات جدیدم در مورد آشنایی با مادر رو باهات درمیون بزارم. اینکه هیچوقت دیگه کسی تو زندگیم میاد که انقدر دلش بخواد باهاش درمورد فیلمایی که میبینم حرف بزنم؟
چقدر بابت چرت و پرت اذیت کردیم همو. چرا بیشتر بهت گوش ندادم، بیشتر ندیدمت و بیشتر موهاتو توی حالتای مختلف توی ذهنم ثبت نکردم. نوع حرف زدنت رو. نگاهت رو وقتی بهم میفهموندی دوسم داری یا وقتی اعصابت خورده یا وقتی توی فکر میری. خندهت رو که همزمان خم میشی و دستت رو میاری بالا. جملههای شیطانیتو که از عمد میگی اذیتم کنی. اینکه هیچوقت نفهمیدم اگه طیهو صدات کنم ناراحت میشی و چون می ترسیدم ناراحت شی هیچوقت ازت نپرسیدم و سعی کردم زیاد استفاده نکنم تا حساس نشی چون خودم دوس داشتم خیلی. کاش ازت پرسیده بودم. کاش اگه یه روز دیدمت، یادم باشه ازت بپرسم.
میدونم همین روزا گواهینامهت میاد. نمیدونم دی ماشینتو بهت میدن یا نه. میدونم بهمن مهلت تمدید خونته. نمیدونم میمونی توش یا نه. میدونم میخوای ازدواج کنی. میدونی امیدوار نیستم آدمتو پیدا کنی به این زودیا. امیدوارم من اول ازت عبور کرده باشم. بهرحال اینستای صاد رو دارم و میدونم یه روز قراره قلبم وایسه وقتی عکس خودش و تو و یه آدم دیکه که امیدوارم از من زشت تر باشه رو استوری کرده.
فردا میری کلاسی که من ثبت نامت کردم و من احتمالا لباسی رو بپوشم که تو برام خریدی. خیلی نامردی بود که این اولین رابطه من بود.
فقط دلتنگم. هیچوقت معنای دلتنگی رو انقد خوب نفهمیده بودم.