من امروز بیحال بودم. بعد از یه مدت که خوب پیش میرم، خسته میشم. معمولا توی خستگی اگه ادم برنامهش بهم بریزه یه خورده از لحاظ روانی سست میشه. چک کردم و دیدم نمیدونم کودوم هورمونم اومده پایین و طبیعیه که احساس بی انگیزگی کنم. خوابیدم. پاشدم حالم خوب بود. ظرفا رو میشستم که گفتن چرا حالت خوبه؟ چیشده؟ گفتم خوابیدم. گفتن نه چیز دیگه شده. گفتن نه. گفتم فلان. گفتن نه. گفتم بهمان. گفتن نه.
_با کی حرف زدی؟ کی زنگت زده؟
من الان نشستم. حالم دیگه خوب نیست. چشمامم اشکیه. ادمایی که مجبورم تحملشون کنم فاقد درک و شعورن. دلم میخواست اینجور نبود.