عطر...

کاش می‌شد که عطر باران را

شعر برگ از درخت رقصان را

خاکِ نم خورده ی خیابان را

توی یک شیشه جا کنم بی تو!

.

کاش میشد که عطر آن تن را

شوقت از رقص چینِ دامن را

همه ی لحظه های بودن را

توی یک شیشه جا کنم بی تو

.

کاش می‌شد که ردّ پایت را

بغض پیچیده در صدایت را

همه‌ی ناز چشم‌هایت را

توی یک شیشه جا کنم بی‌تو

--

کاش می‌شد به جای شب بوها

بوی تو مثل موج گیسو ها

هر شب از لای این هیاهو ها

پرُ کند شیشه های خالی را

کـــاش می‌شد، نمی‌شود انگـــار!

هرگز این را نکرده ام انکــار ....

می‌کنم هرچه هست ، را وادار

بوی تو در فضا نمی‌پیچد...!

کاش میشدکه عطر، وجدان داشت

میشد آن را به خاک گلدان کاشت

بعد بوی تـــو را ، از آن برداشت

کـــاش می‌شد ، نمی‌شود انگـــار....

#الی_سلطانی

@eli_sltani

پ.ن:میتوانم بگویم با هر کلمه ای که خواندم یک بوی آشنایی که تداعی خاطره ای در ذهنم است نمایان شد...

یا بهتر است بگویم این شعر مرور کوتاهی از خاطراتم بود..

حال آن خاطره میتواند بوی خنک عطر "دوازده ساله" را بدهد و مرگ پدر بزرگ...یا بوی شیرین "کاپیتان بلک" و صبح های زود در اتاق پرورشی مدرسه..یا بوی شیرین و ملس "ورساچه" و نسیم خُنک عصر های پاییزیه فدک..♡