اینگونه...

گاهی یه راهی رو قبلا یبار رفتی و قشنگ همه پیچ و خم هاش سرعت گیرهاش رو خوبه خوب بلدی قشنگ میدونی از این چاه در بیایی میفتی تو فلان چاله..ولی بازم مثل زبون نفهما ادامه میدی..منظورم راه دلبستگیه..اولش بیخیالی حرف زدی نزدی فرقی نداره..بعدش کم کم پررنگ میشه از چند روز یبار حرف زدن میشه روی یبار حرف زدن بعدش عادت میکنی که باشه و اسمش تو نوتیف گوشیت بعدش میشه روزی دوبار و میشی یه معتاده عادت کرده بهش که اگه روزی دو وعده حرف نزنه خمار میشی و هعی بیا بسوز و بساز...خدا روزی رو که به روزی سه چهار وعده برسه رو به خیر بگذرونه..

حالا تو مرحله روزی دوبارم که دوبارمو حرف زدم و دلم میخواد بازم حرف بزنم...امیدوارم تکلیفم زودتر معلوم شه تا نرسه روزی که خمار بشم و دیگه نباشه..تو اون مرحله ام که با اینکه گوشیم رو ویبره اس بازم هی صفحه رو روشن میکنم چک میکنم خاموش میکنم دوباره...پیامم بیاد از اونا نیستم که ان باشمو بزارم شونصد ساعت بعد ج بدم،اگر طرف اینجوری حساس باشه فوقش تا 5 دقیقه صبر میکنم بعدش جواب میدم چون دیگه خیلی ضایع میشه اگه آنی جواب بدم..خیلی حس بدیه بدونی ممکنه این راهی که قبلا رفتی دوباره مثل قبل به جای خوبی ختم نشه ولی بازم پاهای بیصاب موندت میرن و گوششون بت بدهکار نیست که نیست..البته دریا(دوست صمیمیم) میگه تو همین راه ها و جاده هاس که تجربه به دست میاری و زندگی رو ادامه میدی..میگه اگه در قلبتو به روی همه ببندی شاید دیگه نتونی کسی رو اونجوری که باید و شاید دوست داشته باشی..چمدونم شایدم اون درست میگه..

بگذریم..از بس این چند وقت موهامو فقط یه مدل همش میبستم جور دیگه میبندم درد میگیره..امتحانا تموم شدن و منتظریم که انتخاب واحدا شروع شن تا به امید خدا ترم دوم رو شروع کنیم...زیاد حرف زدم برم که خیلی خستم..شبتون بخیر:)

عشق رخ تو بابت هر مختصری نیست

وصل لب تو در خور هر بی خبری نیست

هر چند نگه می‌کنم از روی حقیقت

یک لحظه ترا سوی دل ما نظری نیست

بسیار سمرهاست در آفاق ولیکن

دل‌سوزتر از عشق من و تو سمری نیست

سنایی