
پدیدۀ تروریسم سایبری با توجه به نوظهور بودن آن، به خصوص در جوامع در حال توسعه که بیشتر در معرض خطر حملات سایبری و آسیبدیدگی قرار دارند، به یک معضل اساسی تبدیل شده است. بنابراین ضرورت جرمانگاری صریح تروریسم سایبری در حقوق کیفری ایران و تدوین کنوانسیونهای بینالمللی در جهت حمایت بیشتر از قربانیان این جرایم بیشتر از هر چیزی لازم به نظر میرسد. بنابراین با بررسی مواضع اتخاذ شده در حقوق کیفری ایران و اسناد بینالمللی، به روشنتر شدن کاستیهای موجود در حمایت از بزهدیدگان تروریسم سایبری پی خواهیم برد.
در سالهای اخیر با شدت گرفتن حملات سایبری علیه تأسیسات حیاتی، تروریسم سایبری مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است. «دوروتی دنینگ» به عنوان یکی از شاخصترین چهرههای این حوزه، تروریسم سایبری را مورد پژوهش قرار داده و خطرات بالقوۀ این بزه را در چندین اثر علمی خود مورد بررسی قرار داده است. با بررسی انجام شده و مطالعۀ این آثار و نوشتههای دیگر کارشناسان، این نکته روشن میگردد که تاکنون در مورد آماج حملات تروریستی سایبری و حمایت از آنها تحقیقات ویژه انجام نشده است. در خصوص حمایت از بزهدیدگان تروریسم سایبری، بررسی اینجانب نشان میدهد که در حقوق کیفری ایران، پژوهشی در عنوان مسئلۀ تحقیق، انجام نگرفته است و تنها آثار علمی موجود، شامل مطالبی است که تروریسم سایبری محض را مورد بررسی قرار داده و راهکارهای پیشگیری از آن را به صورت جزئی و سطحی مورد مطالعه قرار دادهاند. از جمله این پژوهشها میتوان به کتاب «مقدمهای بر جنگ سایبر و تروریسم سایبر»، نوشتۀ لخ یانچوسکی و اندرو ام کلاریک یا پایاننامۀ «تروریسم سایبری» نوشتۀ بتول پاکزاد اشاره نمود. بنابراین ضرورت ایجاب نمود که در این پژوهش به بزهدیدگان تروریسم سایبری و مسئلۀ حمایت از آنها در حقوق کیفری ایران و اسناد بینالمللی پرداخته شود.