
انسانها در طول زندگی خود سفرهای زیادی را تجربه میکنند،ولی بعضی از این سفرها اینقدر جذاب هستند که همیشه در یاد وخاطر ما باقی می مانند وهر زمان که بخواهیم از یک سفر جذاب سخن به میان بیاوریم خاطرات اون سفر در ذهنمان تداعی میشود،یکی از سفر هایی که همیشه بهش فکر میکنم ودر یادم همیشه مرور میکنم رفتنم برای اولین بار به کربلا بود که برایتان تعریف میکنم امیدوارم برایتان جذاب باشد:
من در یک خانواده نسبتا فقیری متولد شدم که همیشه بخاطر نداشتن پول از خیلی پیشرفتها وموفقیت ها باز مانده ام اما خیلی وقتها اینقدر خدا بهم حال داده که ا ز خودم خجالت میکشم،یکی از دوستانم که همکلاسی ام نیز بود به همراه پدر ومادرش به کربلا رفته بود واز سفرش برای ما تعریف میکرد،من از اول که شروع به تعریف از سفرش کرد تا آخرش فقط یه چند جمله را یادم میاد بقیه اش رفته بود توی حس وحال کربلا وخودم یه جوری تصور میکردم که انگار الان کربلا هستم،......شب قدر بود وهمه ی بچه های خوابگاه مشغول دعا خوندن و از ونیاز بودیم که یهو مداح گفت امشب ،شبی هس که هرچی از خدا بخوای بخاطر آبروی امام علی به او میده،منم یهویی درحالی که گریه میکردم گفتم خدایا چه میشه منم برم کربلا واز نزدیک حرم امام حسین ببینم،یعنی خداجون میشه،خلاصه از شب گذشت وگذشت،معاون پرورشی مدرسه اومد وسر صف گفت که قراره یک مسابقه اذان در سطح خراسان بزرگ برگزار بشود که یکی از جوایز آن سفر به عتبات عالیات ومشهد مقدس میباشدتا شنیدم بدو رفتم جلوی اتاق آقای محمدی وایستادم گفت چی شده غلامرضا اصلا هرچی خواستم بگم روم نشد وگفتم هیچی وفرار کردم،همش با خودم میگفتم برم ثبت نام کنم وانشالله برنده بشم وبرم پابوس امام حسین،باز یه ندایی از درونم میومد میگفت این کار رو نکن اینقدر خوش صدا هست که تو هیچ شانسی نداری،اصلا مونده بودم چیکار کنم.....گفتم خداجون من پول ندارم که بتونم هزینه ام را خودم بدهم این تنها امیدم هست منو راهنمایی کن.....یه شب که خواب بودم مادرم که به رحمت خدا رفته بود اومد بخوابم با یه لباس سفید ویه سبد گل اومد دست روی سرم کشید گفت نترس بخدا توکل کن وشرکت کن منم گفتم آخه من روم نمیشه اصلا میترسم مادرم گفت برو نترس،یهو از خواب بیدار شدم قلبم روی هزار میزد به دور وبرم یه نگاه کردم دیدم هم خوابگاهی هایم همشون خوابیدن،وهیچ صدایی از خوابگاه نمیاد،آروم طوری که کسی بیدار نشه پاشدم ورفتم صورتم شستم وبعداز چند دقیقه ای اومدم خوابیدم....صبح زنگ تفریح اول دوباره رفتم جلوی اتاق آقای محمدی سلام کردم،گفت چی شده گفتم میخوام مسابقه اذان را شرکت کنم زد زیر خنده گفت مطمعنی، خیلی اعتماد به نفس داری گفتم آره گفت باشه یه برگ داد به من گفت مشخصات خودت را بنویس،منم برگه را پر کردم،ورفتم،.....از همان روز شروع کردم به تمرین کردن اذان ،هر فرصتی که گیرم میومد اذان تمرین میکردم،تااینکه چندروز بعد سرصف اسامی من وسه نفر دیگر را برای مسابقه خواندن،،،همه یه جوری نگاهم میکردن و همشون تعجب کرده بودند،خلاصه با ماشین مدیر مدرسه رفتیم محل برگزاری مسابقه در سطح شهرستان،خیلی اومده بودند،من چون فامیلی ام حروف آخر بود جز آخری ها بود خلاصه نوبت من شد داور پرسید آماده ای چشمام را بستم گفتم آره شروع کردم به اذان گفتن تا حی الصلاه گفت احسنت،آفرين عجب صدایی،بعد در پایان همون روز نتایج اعلام میشد وقرار بود از هر شهرستان فقط یه نفر انتخاب بشه یهویی دیدم مدیر مدرسه خوشحال اومد سمت من گفت احسنت غلامرضا تو انتخاب شدی حالا باید خودتو برای مرحله استانی که گناباد برگزار میشه آماده کنی،از خوشحالی نمیتونستم راه بروم،فقط میگفتم خدایا ایول...خلاصه چند روز بعد برای مسابقه نهایی راهی گناباد شدیم دیگه اصلا استرس نداشتم آماده بودم اصلا شاید باور نکنید حس میکردم بین الحرمین هستم صبح ساعت ۸ رسیدم از همه جا اومده بودند،مسابقه شروع شد اسم منو اعلام کردند منم یه یاحسین گفتم رفتم برای مسابقه شروع کردم به اذان گفتم که یهو بین اذان نفس کشیدم ومتاسفانه خراب شد خیلی حالم خراب بود رفتم گفتم بزارین دوباره اذان بدم ولی قبول نکردن،نتایج اعلام شد ومن جز نفرات برتر نشدم خیلی بغض کردم زدم زیر گریه گفتم امام حسین منم تلاشم را کردم ولی نشد ولی نشد....مدیر مدرسه ما تا دید اینقدر گریه میکنم گفت ناراحت نباش امام حسین خیلی مهربانه حتما خودش تورو دعوت میکنه،خلاصه تا چند روز حالم خراب بود تا اینکه یه روز سر صف مدیر مدرسه اومد ویه مسافر ویژه صحبت کرد وبعد اسم منو خوند منم با شگفتی رفتم ویه پاکت داد دستم وگفت بازش کن وبرای بچه ها بخون،الله اکبر ،نامه را باز کردم وخوندم؛هر که دارد هوس کربلا بسم الله ،اینجانب دکتر رضایی از طرف عتبات عالیات خراسان بزرگ اینجانب غلامرضا...رابه سفر کربلا دعوت میکنم،،،اصلا وقتی داشتم میخوندم کل بدنم داغ شده بود گوش هایم هیچی نمی شنید باورم نمیشد که به ارزویم رسیدم......
درپایان میخواهم انشالله هیچ کس به علت نداری از آرزوهایش باز نماند امین......